Uitermate goed geacteerd & boeiend tv-drama over de Britse brompot Sir Winston Churchill die zich geen stroop om de mond liet smeren door de valse beloftes van Adolf Hitler.

Acteerkanonnen

Albert Finney speelt een schitterende rol als de Britse staatsman Churchill. Ook zonder karakteristieke kenmerken (bolhoed, sigaar en wandelstok), zoals wanneer hij bloot in bad zit, is Finney Churchill ten voeten uit. Met grommige oogopslag, die werkende onderlip en een vaste tred die nog lang niet door ouderdom is geknakt. Finney wordt gesecondeerd door meer Engelse acteerkanonnen als Vanessa Redgrave (Clementine Churchill), Tom Wilkinson, Derek Jacobi, Jim Broadbent en Linus Roache. Het zijn niet de posterboys van de Britse cinema, maar wat een cast vol talenten bij elkaar. Met speciale vermelding voor de rol van black dog, ofwel de zwartgallige buien van Churchill die bij tijd en wijle in zijn hoofd rondspookten als onverjaagbare demonen.

Britse terughoudendheid

Als de film aanvangt, is het niet Churchill's beste tijd in the House of Parliament. Zijn speeches over India slaan niet in, en hij lijkt een politicus op zijn retour. Totdat hij steeds fellere redevoeringen afsteekt over de groeiende militaire macht in Duitsland. Terwijl het hele parlement liever de andere kant opkijkt, ziet Churchill met toenemende onrust hoe in Duitsland het naziregime een steviger poot aan de grond krijgt op het vasteland. In zijn buitenhuis Chartwell ontvangt Churchill frequent de jonge politicus Wigram, die geheime overheidsinformatie over de nazi's aan hem doorspeelt. Dankzij die informatie die hij in publieke redevoeringen verwerkt, lukt het Churchill om aandacht te krijgen voor zijn hartewens, en dat is een onvoorwaardelijke oorlogsverklaring aan de Duitsers.

Churchills in love

Net als in het boek Churchill's Hour (dat wel als basis lijkt te hebben gediend voor The Gathering Storm) krijgt de kijker veel inzicht in het dagelijks leven van de Churchills, met de relatie tussen Winston en zijn vrouw Clementine (Clemmie) in het bijzonder. De notoire mopperpot eist van zijn medewerkers en politieke bijstanders onvoorwaardelijke loyaliteit, maar de meeste ontvangt hij van Clemmie. Als zij, doodmoe door ruim een kwart eeuw huwelijkssores, een lange cruise boekt met een flamboyante vriend, blijft Churchill aandoenlijk jaloers en ontredderd achter. Aan het eind van de film is Clemmie er weer, als stevig fundament in zijn leven, en krijgt Churchill zelf ook zijn felbegeerde machtspositie terug in de Britse regering om de Duitsers een poepie te laten ruiken. Dat het nog jaren zou duren voordat Churchill de benodigde militaire steun krijgt om het naziregime voorgoed de kop af te hakken, krijgen we hier helaas niet te zien. Wat was het fantastisch geweest om met deze zwik acteurs die hele geschiedenis weer mee te beleven tot aan de glorieuze dag des triomfs op 8 mei 1945.