Man on Fire

Titaniumharde actiefilm zonder scrupules. Het B-verhaal wordt door de brede schouders van Denzel Washington en regisseur Tony Scott getorpedeerd naar A-status.

Bijbels

Het scenario van Man on Fire is zelfs door de meest obscure Award Board nog over het hoofd gezien. Het is dan ook een verhaaltje van niks, dus negeer de dikdoenerij op de flaptekst. Denzel speelt een bittere ex-soldaat (of zoiets) die in Mexico wordt ingehuurd om een rijk erfgenaampje (Dakota Fanning) te beschermen. Toch wordt ze gekidnapt, en bij het betalen van het losgeld gaat het goed mis. Maar ondertussen had Denzel wel vaderlijke liefde voor Dakota opgevat, dus de man on fire brandt van woede: hij gaat op eigen houtje achter de ontvoerders aan, en zijn wraak heeft bijbelse proporties.

Anale bom

Het lijkt een scenario waar Charles Bronson of Michael Paré geknipt voor zouden zijn. Gelukkig zijn die twee knuppels gepasseerd, en ging Denzel voor de rol. Die had met Training Day, waar hij een Oscar voor kreeg, al bewezen een gemenerik te kunnen spelen die ware lol beleefde aan treiterijen, maar hij overtreft zichzelf vierkant in deze actiethriller. Van Izegrim glijdt hij net zo soepel in de vaderrol (al is Dakota het irritantste filmwicht na de Olson-twins) waarna hij weer de vleermuisvleugels van de Engel der Wrake aangespt.

De methodes die hij hanteert om bij de kidnappers terecht te komen, zijn stuitend wreed. Wel eens een man gezien die uit zijn verdoving raakt met een rectaal ingeschoven tikkende bom? Dat is een van de bruutscènes uit Man on Fire: en Denzel staat ernaast te lachen. Dit móét u zien.

Drieluik

De film is opgebouwd in drie gedeeltes. In het eerste wordt Denzel bodyguard en wordt die snoezige band opgebouwd. Deel twee gaat over de kidnapping en Mexicaanse schavuiten die hun eigen moeder nog zouden verkopen. Deel drie is, u raadt het al, de beste, want daarin ontpopt Denzel zich als zo'n verbeten wreker dat zelfs de ruigste Mex ervan gaat zweten.

Naast Denzel's formidabele tour de force is dit drieluik magnifiek geschoten en gemonteerd door regisseur Scott, met splitscreen images, flashbacks en flash forwards, slowmotion en een camera die als een bromvlieg op XTC over de settings lijkt te snorren. De dynamiek van Denzel wordt perfect geëvenaard door dit flitsende camerawerk. Het maakt Man on Fire tot een van de grofste maar ook meest entertaining actiethrillers van het afgelopen half jaar.

Tip de redactie