Collateral

Tom Cruise doet het goed als bad guy in Michael Mann's duistere thriller, maar co-acteur Jamie Foxx doet het nog veel beter.

L.A. versus N.Y.

Is het toeval dat de klassieker Taxi Driver van Martin Scorsese (1976) vrijwel tegelijk uitkomt op DVD met Collateral van Michael Mann? Bij uitbreng van Collateral werden de twee films met elkaar vergeleken, maar die vergelijking had vooral betrekking op de sfeer. Toch was dat opmerkelijk, omdat Collateral zich afspeelt in Los Angeles, en Scorsese natuurlijk de man is die New York zo grimmig sinister op celluloid wist te krijgen.

Koekje van eigen deeg

Grimmig is Michael Mann's thriller zeker, maar daarmee houdt de overeenkomst met Taxi Driver wel op. In Collateral is er geen sprake van een doorgedraaide Engel der Wrake. Het gaat om taxichauffeur Foxx (genomineerd voor een Oscar) die een ritje from hell krijgt: een huurmoordenaar (Cruise) die voor die avond in L.A. een aantal klussen gepland heeft staan. De moordenaar kan de chauffeur aanvankelijk tot medeplichtigheid dwingen, totdat die de rollen weet om te draaien en de killer een koekje van eigen deeg geeft.

Moreel besef

Cruise is een acteur die geen al te sterke tegenspeler moet hebben, zoals hier Foxx. Hij wordt dan compleet van het doek gespeeld, en grijpt naar mammoetmiddelen om zijn personage overeind te houden. Als Foxx zijn angst voor de moordenaar heeft overwonnen en steeds meer de teugels in handen begint te krijgen, ontpopt Cruise zich tot een soort mechanische Terminator, met een starre blik in de ogen en robotbewegingen. Daardoor boet Collateral aan het eind iets aan spanning in, al blijft het morele aspect intrigerend. Het is het sterke morele besef waarmee Foxx zijn angst overwint en het kwaad bestrijdt; maar die moraal is toch van een heel ander kaliber dan in Taxi Driver.

Tip de redactie