Strak geschreven tv-serie over 2 plastische chirurgen met een praktijk in Miami. Bijtende satire, drama, emoties en sociaal-maatschappelijke ammunitie zorgen voor excellent vermaak.

TV tops movie

Wat is dat met de Amerikaanse entertainment industrie tegenwoordig? De studiofilms uit Hollywood worden steeds lauwer en laffer, terwijl de tv-series geproduceerd door televisiestations met het jaar beter, scherper, intelligenter en gedurfder schijnen te worden. Met The Sopranos kregen we echte mensen die echte gangsters waren, Angels in America zette dat tere onderwerp aids weer in de schijnwerpers, Six Feet Under maakte het uitvaartgebeuren grappig. En met Nip/Tuck is het de producenten gelukt om serieus de diepte in te gaan met de - over het algemeen - erg oppervlakkige wereld van de plastische chirurgie.

Botsende karakters

De meeste verwikkelingen vinden plaats rondom de praktijk van de dokters Sean McNamara (Dylan Walsh) en Christian Troy (Julian McMahon). Hun verschillende karakters zorgen al voor de nodige botsingen. Sean is de goeie peer die ook pro deo operaties wil doen voor gehandicapte en misvormde mensen: en hij heeft een gezin dat voor de nodige complicaties zorgt. Christian is een verduiveld knappe vent die verzot is op mooie vrouwen, auto's, feestjes en seks, en hij koestert zijn vrijgezellenbestaan als Dagobert Duck zijn gouden dukaten. Keer op keer weten deze twee tegenpolen elkaar weer te vinden in knap uitgewerkte scènes.

Moraal & ethiek

In elke aflevering (dit is het eerste seizoen, 13 episodes) staat er een nieuwe patiënt centraal. De gevallen variëren van dieptriest tot hoogst lachwekkend, en de operaties worden expliciet in beeld gebracht. Vingers worden aangenaaid, dikke enkels in ranke stokjes omgezet, billen gelift, tieten vergroot/verkleind, enfin, the works. En ondertussen is het kluiven geblazen op de privé-levens van de beide artsen, met hun huwelijksperikelen, talloze avontuurtjes en vooral morele en ethische kwesties aangaande hun vak. Het is een wervelend geheel van spitse dialogen, genante situaties en emotionele hoogtepunten, waarbij de zwarte humor telkens tevoorschijn komt als een duister konijn op een zebrapad.