The Ladykillers

De Coen Brothers zijn, evenals Quentin Tarantino, specialisten in het genre van de funny crime. Maar waar Tarantino scoort met over-the-top geweld, spitsen de Coens zich toe op de personages. En dat zijn overwegend mensen die net zo geschikt zijn voor misdaad als Marijke van Helwegen voor een tienertour.

Would-be gangsters

Met The Ladykillers halen de Coens niet helemaal het niveau van Fargo, hun meesterklassieker, of Oh Brother, Where Art Thou? De karakteristiek soepele stijl van onfortuinlijke situaties komt hier iets te gestyled over, al doet Tom Hanks als centraal karakter nog zo zijn best. Hij is de leider van een rammelend clubje would-be gangsters dat de kraak van de eeuw wil zetten. Ze beramen hun plannetje in het huis van een hilarische verhuurster, die met dat zangerige accent en vrome houding de ultieme Southern black lady uitstraalt.

Wij zijn leuk

Dat de Coens en hun cast enorme lol hebben beleefd tijdens de opnamen, is aan alles af te zien. Maar daar ligt dan ook meteen het probleem: het is een te op zichzelf gericht ensemble, waarbij je als kijker af en toe het 'kijk ons een leuk zijn'-gevoel krijgt. En in Fargo was de enscenering ook te gek voor woorden, maar daar lukte het de Coens om de personages op je gemiddelde buurman te laten lijken. Het had iets minder excentriek gemogen, deze Ladykillers, want daarin ligt de brille van de Coens verborgen.

Tip de redactie