Epische verfilming over de legendarische koning Arthur en zijn Ridders van de Ronde Tafel: nu op DVD verkrijgbaar in Director's Cut.

De echte Arthur

Deze film moest het echte verhaal over King Arthur worden, gebaseerd op nieuw materiaal dat over deze middeleeuwse held is ontdekt. Arthur was, zo blijkt, met ridders als Lancelot en Dagonet een door- en doorgetrainde krijger, in dienst van de Romeinse bezetter. Totdat hij door vaderlandsliefde werd geraakt, en strijd ging leveren voor zijn eigen land.

Taaie Guinevere

In deze versie is ook geen sprake van de overspelige liefde van Guinevere en Lancelot. Er was helemaal geen ruimte voor kastelen met knapperend haardvuur alwaar de schone jonkvrouw zat te borduren, wachtend tot haar geliefde(s) van het strijdveld zouden terugkeren. Hier is Guinevere een taaie chick die net zo ruig met haar pijl en boog kon omgaan als de beste scherpschutters van weleer.

Geen overspel

Dat klinkt prachtig, maar dan had Antonie Fuqua ook all the way moeten gaan. Guinevere (Keira Knightley) ziet er nog steeds uit als een supermodel, die je met een likje modder op haar zachte wangetje nog altijd eerder op een catwalk ziet rondstappen dan op het strijdveld. Ze lonkt wel wat met ruigpoot Lancelot, maar het is Arthur met wie ze achter fraai wapperende tentsluiers de liefdesdaad pleegt.

Victorie!

En Arthur heft toch iets te kitscherig zijn beroemde zwaard Excalibur, brult "Victorie" terwijl de zonnestralen op het lemmet van zijn wapen flonkeren. In zijn strijd tegen de Britse stammen, de Woads en de Saksen, staat hij dan wel tot aan zijn oksels in het bloed en ledematen, maar de Britse heuvels zijn nog altijd Teletubbie-groen als in een reisbrochure. Het is iets te vet, te gestileerd, en te hoogdravend voor de echt authentieke geschiedenisfilm die Fuqua in gedachten had.

Smurfen

Maar The Director's Cut maakt veel goed. Er was voor de bioscoopversie vooral gesneden in de slagveldscènes, en in deze DVD-versie duren ze lekker lang. Ze zijn ook veel heftiger, dus liefhebbers van het genre kunnen tevreden zijn. Ook al doen de krijgers, met de huid gekleurd in toen traditionele blauwe verf, toch een pietsie aan smurfen denken.