Luxe tv-serie naar het boek van John Galsworthy over The Forsytes, een puissant rijke familie in Londen ten tijde van het Victoriaanse tijdperk. Hun wel en wee strekt zich uit over vele generaties.

Hoogstandje

Een tv-serie naar een literair hoogstandje is een van de beste manieren voor een verfilming. Bij speelfilms slaagt men er zelden in om in krap 2 uur de essentie van een boek samen te vatten. Zeker in het geval van The Forsyte Saga, dat zo rijk geschakeerd is en zoveel personages kent, dat de 13 afleveringen nog te kort lijken.

Glansrollen

De hoofdpersoon is Soames Forsyte, die door Damian Lewis (Band of Brothers) in een superbe glansrol wordt neergezet. Soames vertegenwoordigt het toppunt van Brits imperialisme uit dat tijdperk: steenrijk, arrogant, bloedserieus en een gevoelsleven dat stevig is ingemetseld achter een muur van omgangsvormen en ‘what to do and what not’. Hij botst daardoor hopeloos met zijn vrouw Irene, op wie hij zijn hele leven smoorverliefd zal blijven en wat de sterkste dramatische plotlijn in de serie is.

The English Rose

Irene is de tweede hoofdpersoon. Deze English rose met albasten huid en donker haar laat zich overhalen tot een verstandshuwelijk met de gefortuneerde Soames, al wordt ze er bepaald niet gelukkig van. En dat is tevens de kern van The Forsytes: sommigen trotseren hun familie en trouwen met hun grote liefde, anderen gaan noodgedwongen de verbintenis aan vanwege geld of omdat het zo is voorgeschreven. Naast de levens van Soames en Irene zijn er ook ooms, tantes, broers, zussen, neven, nichten, partners en zakenrelaties met hun wederwaardigheden.

Tempora en mores

The Forsyte Saga is geen Victoriaanse soap: daarvoor is het te professioneel gemaakt, geacteerd en geschreven. Het is een schitterende, weelderige serie die een aantal decennia beslaat en daarmee tevens een excellent beeld geeft van die tijd, met haar tempora en mores, standenverschil en klassenjustitie. Terecht werd deze televisie genomineerd voor een BAFTA.