Spook betekent spion in het Engels. Deze BBC-productie is het Britse antwoord op de meesterlijke Amerikaanse serie 24: de geheime dienst die de nek uitsteekt voor ’s lands veiligheid.

Dreiging

Spooks lijkt ook in filmisch opzicht op zijn Amerikaanse evenknie. Sinistere beelden van geheime headquarters, splits screens, en soms een mol binnen de eigen contreien. En qua verhaal is het iets kleiner opgezet, want waar in 24 de gehele bevolking van de VS in de ogen van Magere Hein dreigt te kijken, zijn het in Spooks veel kleinere clubs of zelfs individuen die zich terroristisch manifesteren.

MI5

De Spooks-organisatie heet MI5. Niemand kent ze, niemand weet waar ze zitten, en de spionnen zelf hebben een geheime identiteit. Het MI5-team wordt aangevoerd door Tom Quinn (Matthew MacFadyen): een relatief jonkie dat zijn vak met immense toewijding uitvoert. Naast hem staan even briljante jonge mannen en vrouwen met hun eigen specialisaties op het gebied van contraspionage.

Wreed

Van Britse ingetogenheid is in Spooks geen sprake. In de aflevering waarin het MI5-team undercover gaat om een racistische bende te ontmaskeren, legt een van hun agentes zelfs het loodje in zo’n bloedstollend enge en uitzonderlijk wrede scène, dat je mond ervan open valt. Met zoiets extreems achter je kiezen, doet Spooks je schrap zetten voor de rest van de afleveringen - en die stellen nergens teleur. Integendeel. Dit is erg goede, venijnige, knap gemaakte & geschreven televisie. Al moet je er soms wel een stevige maag voor hebben.

Extra’s

Bij zo’n hightech serie kun je ook hightech extra’s verwachten. Hoe je elke episode afspeelt is alweer een stukje counterspionage op zich: het duurt even voor je wegwijs wordt in dit ingenieus (en hartstikke leuk) bedachte systeem. Ook zijn er featurettes met profielen van de MI5-leden, een lijstje spionterminologie, interviews met de acteurs, et cetera. Alles onberispelijk afgewerkt. Top.