Ah, een thriller met Sharon Stone. Ondanks dat ze na Casino voornamelijk zeperds heeft gemaakt, is ze nog altijd mooi en charismatisch genoeg om elke film waarin ze speelt de moeite waard te maken.

Acteursfilm

Cold Creek Manor (2003) is hier nooit in de bioscoop uitgebracht; een lot dat wel meer Sharon-films trof de afgelopen jaren. Jammer, want het is geen dijk van een thriller vanwege de haperende spanning, maar wel goed geslaagd als acteursfilm.

Heksenketel New York

Sharon speelt een succesvolle zakenvrouw, die met echtgenoot Dennis Quaid twee kinderen heeft. Ze wonen in hartje New York: voor een businesslady een fijne stad, maar voor een rustige documentairemaker zoals haar man een heksenketel. En voor de kids is het al helemaal niks: zeker niet als een van de twee in het drukke verkeer op het nippertje een auto-ongeluk overleeft.

Platteland-psycho

Ze besluiten een huis in een rustige omgeving te vinden, en de statige residentie Cold Creek Manor lijkt aan al hun verwachtingen te voldoen. Totdat de zoon van de vorige eigenaar opduikt: een rare snuiter (Stephen Dorff) met strafblad, die uit geldgebrek de Manor moest verkopen. Hij wurmt zich hun leven in, en ontpopt zich in gaandeweg als psycho.

Hechte gemeenschap

Als Dorff komt opdraven, is de film op zijn best. Het keurige New-Yorkse koppel wil geen vijanden maken in de kleine, hechte gemeenschap, en laten zich door hem meer welgevallen dan hun lief is. Ze aarzelen tussen paal en perk stellen en hun pogingen om vrienden te blijven: maar als kijker voel je de bui al hangen.

Eigen wetten

Stone & Quaid & Dorff zijn alle drie prima. Het is spijtig dat die acties van Dorff om hen het leven zuur te maken, niet echt origineel zijn. Bij vlagen zelfs erg ongeloofwaardig. Maar die argwanende locals versus de vreemde eendjes in de bijt, dat is eng. Buitenstaanders botsen wel vaker met de wetten en geheimpjes die men in een afgelegen woongebied zelf op nahoudt. En Sharon kan er heel erg mooi bang bij kijken.