Eerste seizoen van de televisieserie over de caprices van de rijkste familie in New York, de Darlings, en hun huisadvocaat.

Geef deze serie een trofee voor de beste titel. Qua inhoud zal er nog wat aan geschaafd moeten worden, want zo’n uitgangspunt – steenrijke familie – biedt veel stekelige perspectieven.

De serie doet zijn best om provocatief en controversieel te zijn, maar het is geen waagstukje van schrijvers met vitriool in hun pen.

Transseks

Neem het geval van een van de zonen van Darling, Patrick (William Baldwin). Hij wordt door vader Darling (Donald Sutherland) de politiek in gemanoeuvreerd al heeft hij daar geen zin in. Hij wil alleen maar met zijn transseksuele geliefde hand in hand naar de ondergaande zon wandelen.

Die transseksueel is een leuke vondst, maar dit personage heeft al een probleem. Hij is niet opgewassen tegen zijn vader, wil alleen maar in de armen van zijn liefje liggen en heeft al met al meer weg van een mokkend jochie. Baldwin is ook niet van het kaliber om hier veel gewicht aan toe te kunnen voegen.

Verwend snotjoch

Een andere zoon, Jeremy, is niets anders dan een doorsnee verwend rijke snotneus en zijn eeneiïge tweelingzus dito. Het slag dat je in de nachtclubkaravaan van Paris Hilton aantreft. En ook hier, Seth Gabel die Jeremy moet spelen heeft geen greintje gevaar in zich.

Haai

Hetzelfde is er aan de hand met Peter Krause als Nick, de huisadvocaat. Die wordt na de dood van zijn vader geronseld door de Darlings om elk moment van de dag en nacht op te komen draven om hun uit de penarie te halen. Een leuke rol voor een haai, maar Krause maakt hem tandeloos. Hij is gedegen en veel te aardig voor deze rol, met zijn vriendelijke uitstraling van ideale echtgenoot uit een damesglossy.

Dirigent

Donald Sutherland is in deze serie de enige die de seksuele uitstraling van de macht van het geld heeft. Zodra hij in beeld komt, schiet het kwik weer omhoog, en als pater familias is hij gelukkig vaak in beeld. Als man met macht kan hij het uiteraard niet laten om zijn eigen kinderen te dirigeren, hetgeen een aantal confronterende scenes tot gevolg heeft.

Het blijft natuurlijk wel leuk om puissant rijke mensen te volgen met hun dagelijkse gehannes. De decors zijn zeer smaakvol en het fortuin is aan alles af te zien. Er zijn voldoende verwikkelingen om de vaart erin te houden, waarmee Dirty Sexy Money een amusante, dure soap is, en niet meer dan dat.