3:10 to Yuma

Geweldige western met Russell Crowe als boef en Christian Bale als standvastige rancher in het wilde Westen anno 19de eeuw. Zowel het acteerwerk als de kogelregens knallen van het scherm.

Hè hè, daar is die dan. Al in 2007 ging 3:10 to Yuma in Amerika in première, en bijna een jaar later werd hij eindelijk in Nederland uitgebracht om maar gedurende 2 armetierige weken in een paar bioscoopzalen te draaien. Wat een sof. Want 3:10 to Yuma verdient een release in minstens 50 zalen, en anders hoort hij wel thuis in dvd-kasten met kwaliteitsfilms.

Strop

Om 3:10 vertrekt de trein waarmee notoire misdadiger Ben Wade (Crowe) vervoerd moet worden naar Yuma, alwaar zijn rechtszaak gehouden zal worden. Wade heeft elke denkbare misdaad op zijn kerfstok dus hem wacht een gewisse dood aan de galg. Maar zijn trawanten zijn niet van plan om hun chief zomaar aan de arm der wet over te leveren.

Slechts een handjevol mannen zijn heldhaftig genoeg om Wade naar die 3:10-trein te brengen. Het is een tocht van 2 dagen door de prairie om bij het station te komen, en die twee etmalen zullen gevuld zijn met allerlei gevaren.

3x vijanden

Ten eerste is daar die boevenbende van Wade, die iedereen die hun geadoreerde bendeleider een haartje durft te krenken, volpompt met kogels. Op het traject door de weidse prairie dat ze moeten afleggen, zitten ook de Apaches die niet bepaald content zijn met het reservaat dat hen door de regering is toegewezen. En door de jaren heen heeft Wade zelf ook nogal wat vijanden gemaakt die een appeltje met hem te schillen hebben.

Huzarenstukje

Christian Bale speelt een formidabele rol als de eenvoudige rancher Dan Evans die voor een honorarium van 200 dollar Wade naar de trein brengt. Hij zit in geldnood en dat is vooralsnog zijn enige motief: hij lijkt niet over de juiste heldenmoed en stalen zenuwen te beschikken om zich aan zo'n huzarenstukje te wagen.

Dat lijkt zo in eerste instantie. Want naarmate uren wegtikken, heeft Dan meer in zijn mars en ontstaat er een soort van band tussen hem en Wade. Een ragfijne band, waarbij de moralistische loutering op de loer had gelegen bij mindere acteurs dan van het kaliber Crowe en Bale, die de veranderingen in hun gedrag genuanceerd weten over te brengen.

Wild West decor

Daarnaast heeft regisseur James Mangold dit acterende ensemble omring door een piekfijn afgewerkt en overtuigend negentiende-eeuws Wild West decor. Inclusief de koetsen, de saloons, de dorpen, en vooral die stoffige wachthuisjes op treinstations die wel lijken te zijn bevroren in het oog van een tijdstorm.

High Noon

3:10 to Yuma is een remake van de gelijknamige western uit 1957, die 5 jaar verscheen na het uitbrengen van High Noon en waarmee dus een succesformule werd voortgezet. In High Noon bleef de rechtvaardigheid zelve eenzaam achter in de persoon van Gary Cooper, die een bende misdadigers opwachtte die met de trein van 12:00 uur zouden arriveren.

Zowel High Noon als 3:10 to Yuma gaan niet zozeer over het recht dat moet zegevieren, maar over mannen die een bepaalde verwachting van zichzelf hebben. Als zij niet beantwoorden aan de criteria die zij voor zichzelf hebben gesteld, gaan ze liever de lucht in.

Met een soort van profetisch inzicht zien ze op het cruciale moment, dat maar één keer in hun leven voorbij komt, welke keuze ze moeten maken. Het is een standvastigheid die zelfs bij een aartsschurk als Wade een zweem van bewonderende flikkering in zijn ogen oproept - want deze hele magnifiek uitgespeelde mannenwijsheid ligt o zo subtiel verborgen in het sterke staartstuk van deze film.

Tip de redactie