Dexter

Bloederige tv-serie over een rechercheur in Miami met een curieus dubbelleven.

Aan bloed geen gebrek in de grotendeels geslaagde misdaadserie Dexter. Al vanaf de eerste beelden - schoonmaaktissues naast de camera svp - laten de makers er geen gras over groeien. Het bloed vloeit en bloed is ook de specialisatie van de enigmatische Dexter.

Bloedwiskunde

Op crime scenes wordt Dexter erbij geroepen, en hij kan de dienstkloppers precies vertellen in welke aorta, kransslagader of lichaamsdeel de moordenaar zijn mes of bijl zette toen het slachtoffer zus en zo viel. Zijn ambacht lijkt eerder op wiskunde als hij met rode koorden en pijltjes en paaltjes een reconstructie uitbeeldt van spuitende bloedfonteinen uit gutsende steek- en schotwonden.

Ethische killer

Naast dat opmerkelijke talent leidt Dexter ook een geheim dubbelleven. Een die niemand zou vermoeden bij een wetsdienaar, zelfs zijn eigen zus die bij de politie zit weet van niets, maar Dexter legt in zijn vrije tijd mensen om. Hij is een geboren seriemoordenaar, zoals we via flashbacks naar zijn jeugd te weten komen. Gelukkig had Dexter ouders die de ethiek erin hebben weten te rammen bij de jongen, dus Dexter gebruikt zijn aangeboren drang om het gerechtelijke systeem een handje te helpen.

Eigenrechter

Dexter legt alleen maar mensen op die je zelfs door een betonnen muur heen nog geen gedag zou willen zeggen. Pedo's, verkrachters, lustmoordenaars, crackdealers - van dat soort frisse type.

Na het verrichten van zijn eigen gevoel voor rechtvaardigheid neemt Dexter een bloedmonster van de doden, plakt die tussen twee glaasjes en bergt 'm dan vervolgens op in zijn geheime bergplaatsje. Één blik op die bloeddruppelcollectie leert ons dat Dexter al heel lang op die manier opereert, en je vraagt je af of er in de wijde omgeving van Miami nog één schurk is te vinden.

Gespuis in overvloed

Ja dus, anders was er geen materiaal voor een serie. En over series gesproken: ook in deze serie zit een seriemoordenaar en die weet van alles van Dexters dubbelleven. Hij laat zelf een spoor van stukgezaagde lijken achter, als een pesterig 'pak me dan, als je kan' naar Dexter toe. Dus naast de moordzaak per aflevering (bloed aan de muur), de Dexter-moord per aflevering (bloed aan de muur) is er ook die reeks lijken dit hele eerste seizoen door (bloed aan de muur).

Bloedspannend? Nou nee. Wel gewaagd qua thematiek, en de scenarioschrijvers weten heel kundig de valkuilen van de misdaadclichés te omzeilen, dat dan weer wel.

Tip de redactie