Luxe Hollywood-thriller met een topcast. Veel geschreeuw maar weinig wol, al mag dat de popcornpret van deze prent niet drukken.

De hoofdlijn is een grootse dag in de geschiedenis van de beschaafde wereld waarin de bestrijding van het terrorisme centraal staat. De toespraak van de president van de Verenigde Staten moet het hoogtepunt worden van deze summit die in Spanje plaatsvindt, maar dan worden er kogels afgevuurd op het overbevolkte plein. Ter illustratie van het thema van deze Grootse Dag, zullen we maar zeggen.

Leentjebuur

Deze verhaallijn wordt non-chronologisch bekeken vanuit diverse perspectieven, en daarbij is een forse hap uit de thriller In The Line of Fire gebietst: veiligheidsagent op leeftijd ving een kogel voor zijn president en is weer aan zijn eerste klus toe.

Die veiligheidsagent is de verweerde Dennis Quaid - deze keer zonder gepatenteerde grijns - en zijn stukje film is dus een van die verschillende oogpunten.

Herhaling

Die aanpak betekent dat we elke keer teruggaan naar dat moment voordat de pleuris uitbreekt, en elke keer horen we de inleidende (vlakke) toespraak van de Spaanse premier. De eerste die we te zien krijgen is Sigourney Weaver die in als tv-dame annex haaibaai in de regiekamer zit om dit media-event te verslaan. Toespraak, applaus, introductie, boem.

Sigourney verbleekt. Daarna komt Quaid, dan een Spaanse politieagent, dan de Amerikaanse president (William Hurt) dan een man in het publiek (Forest Whitaker).

Het is elke keer toespraak, applaus, introductie waarbij elke keer een stukje verder de toekomst in wordt geschoven om p.p. in beeld te brengen wat zich precies op dat plein - en ervoor, en erna - heeft afgespeeld.

Dikdoenerig

Al die uiteenlopende perspectieven is een nogal dikdoenerig stijltje voor een verhaal dat an sich weinig om het lijf heeft behalve entertainment. De clou en het motief zijn van een simplisme dat het qua thrills een doorsnee aflevering van Law & Order of CSI niet naar de kroon steekt, en de tv-serie 24 is hiermee vergeleken al helemaal een virtuoos staaltje terreurspanning.

Desondanks biedt Vantage Point op popcornniveau prima vermaak, is vlekkeloos luxe geproduceerd en heeft een cast puike acteurs die zelfs in zo'n middenmootje nog alleszins het aanzien waard zijn.