Historisch Frans drama over de eenvoudige timmermanszoon die zich aan het begin van de negentiende eeuw opwerkt naar de gegoede klasse. Naar de gelijknamige roman van Henri Stendhal.

Le Rouge et le Noir van Stendhal was naast een romantisch boek over hopeloze liefdes, vooral een analytische beschouwing van de klassenmaatschappij die Frankrijk indertijd nog was. Hoofdpersonage Julien Sorel (Kim Rossi Stuart) is een jongen van eenvoudige komaf die zijn leven lang het juk van zijn afkomst torst.

Die machtsstructuren bepalen zijn kansen in het leven, in welke kringen hij kan verkeren en zelfs op welke vrouw hij verliefd mag worden.

Vrijage

Met zijn eerste grote liefde gaat hij al meteen tegen de gevestigde orde in: hij verliest zijn hart aan de gefortuneerde Madame Louise de Rénal (Carole Bouquet), wier zoon Stanislas hij les geeft.

Louise heeft zelf weinig op met klassenverschil - al is dat makkelijk gezegd met een adellijke titel op zak en bijbehorend riant inkomen - en wordt op haar beurt net zo verliefd op deze pientere jongeman. Hun vrijage loopt uit op een schandaal, en Julien wordt naar het seminarie gestuurd.

Weldoener

In die strikt religieuze orde valt de bedeesde Julien eveneens op door zijn intelligentie en zijn charisma, waarmee hij de aandacht van een abt trekt. Die bezorgt hem een functie als secretaris van een Parijse markies.

Het leven in die Parijse echelons is zo mogelijk nog aanmatigender naar de onderklasse toe dan wat Julien in de Franse campagne beleefde. Het weerhoudt de dochter van de markies er evenwel niet van om ook al zo hopeloos verliefd te worden op Julien.

Stendhal gebruikte in zijn klassieker de liefde om aan te tonen hoe genadeloos de klassenmaatschappij is, dus ook deze liefde heeft fatale gevolgen.

Alain Delon

De casting van Rossi Stuart, die qua looks niet onderdoet voor Alain Delon in zijn jonge jaren, was een puike zet van de regie. Het is niet moeilijk te begrijpen waarom de vrouwen zo onherroepelijk voor hem vallen, en dat het wegstoppen van zoiets in een zwart habijt extreem zonde is.

Een carrière in de religieuze orde, indertijd voorbehouden aan jonge mannen als Julien, lijkt voor deze knul dan ook niet voor de hand te liggen. Het is een uiterlijk waardoor zelfs de mannen in zijn omgeving bereid zijn om hem een handje te helpen.

Woede

Rossi Stuart zet Julien neer als een schuchtere vent die zijn onderhuidse woede over zijn lage status adequaat door laat schemeren, en ten slotte ontpopt hij zich eerder als een sociale activist dan als de opportunist uit Stendhals verhaal.

Les amoureux

Qua weelderigheid is Le Rouge et le Noir (rood van het uniform, zwart voor het habijt) van Stendhals sobere proza afgeweken, die zelf weinig ophad met literatureluur vol froufrou. De kostuums zijn prachtig, de Franse landhuizen schitterend, de Parijse decors opulent.

En dit historisch drama is alleen al de moeite waard door de prachtige oogopslag van Carole Bouquet, die overtuigt als de hartstochtelijk verliefde Louise de Rénal. Door die trillende wimpers gaat de tragedie van deze twee amoureux je aan het eind warempel in het hart zitten.