Documentaire van ca 100 minuten over het leven van de beroemdste sopraan aller tijden: Maria Callas.

Het is geen sinecure om een ster te plukken; net zo moeilijk is het om het ongrijpbare genie dat Maria Callas heet, te vangen. Calls is een legende. Callas is het beste leeuwerikje dat ooit op de operabühne heeft gestaan. Callas had geen aura: Callas wás een aura. Zangeres, diva, socialite, drama: de sopraan legde haar complete, niet geringe levensleed bloot in de kunst, en toch was ze zo onaantastbaar als een nevel.

Mythe Maria

Dat biedt al weinig houvast voor een documentaire. Temeer daar haar rijzende ster plaatsvond in een tijd waarop mensen nog naar de opera gingen in plaats van die op televisie te bekijken. Er werd toen niet veel gefilmd tijdens een opera, en was er ook weinig archiefmateriaal. Dus ga er maar aanstaan; want de mythe Maria staat na al die jaren sinds haar dood in 1977 nog altijd overeind, maar hoe verbeeld je een mythe?

La Scala

Het moet gezegd: de makers hebben hun best gedaan. Want ondanks haar eigen leven dat met gemak een Griekse tragedie zou kunnen opleveren, is het De Stem die overheerst. Met bewegend en statisch beeld zien we het leven van Callas aan ons voorbijtrekken. Haar emigratie naar Amerika, op jonge leeftijd. Haar doorbraak in Italië, optredens in Verona, La Scala, Fenice en haar triomf in de Met in New York en terug naar haar roots in het antieke amfitheater in Epidaurus.

La Mama Morta

En dan haar familiedrama met een overheersende moeder met wie zij uiteindelijk zal breken. Haar huwelijk, de losse relaties tussen de pieken en dalen op de planken, en tot slot haar catastrofale relatie met de rijkste man ter wereld, Aristoteles Onassis, die La Callas liet vallen voor de gereputeerde jetset-aantrekkingskracht van Jackie Kennedy. Waar kan is natuurlijk zoveel mogelijk bewegend beeld van Maria Callas, die Tosca, Norma, Lucia en andere operaheldinnen onsterfelijk heeft gemaakt. Het was alsof Callas al het leed van Puccini, Verdi en Donazetti in haar binnenste had verenigd, en dat bewaarde totdat het doek opging en het publiek haar stortvloed van zielenleed over zich heen kreeg. Kom daar tegenwoordig maar eens om.

Brok in je keel

Dus al met al zijn de makers een eind gekomen, en de eigen verbeelding van de kijker, ondersteund door flarden van de mooiste zangstem ooit, helpt een stukje mee. Dan maakt het ook niet uit alsof je af en toe naar de CD-rom van een kostuummuseum zit te kijken, die parade van barokke jurken die Zij ooit aanhad in die parade van schitterende operazalen zoals bovengenoemd. La Callas is dood maar La Callas zal eigenlijk nooit doodgaan. Brok-in-je-keel-docu, toch wel.