Knallhart

Defaitistische rotfilm over een schimmige subcultuur in de betonnen rimboe van Oost-Berlijn waarmee vergeleken Kinder von Bahnhof Zoo wel een aflevering uit Sesamstraat lijkt.

Hoofdpersoon in dit ruige drama is de vijftienjarige Michael Polischka. Micheal woont samen met zijn moeder, een alleenstaande, kapot geblondeerde griet die van man naar man zwermt in de hoop dat er een stom genoeg is om haar levensonderhoud op zich te nemen. Aan haar heeft hij dus niet veel.

Wat Michael ondergaat als zij door ma's laatste squeeze op straat worden gesmeten, is een spoedcursus 'hoe raak ik op het slechte pad'. In de klas is het een rotherrie, leraren weten geen orde te houden en motivatie is er al helemaal niet bij. Michael is bovendien door de piñata van een jeugdbende die hem met geweld geld afperst.

IJswand

Het is alsof Michael zonder gereedschap tegen een ijswand moet opklimmen. Overal in deze ruige buurt is er verloedering, geweld, gevechten om macht en geld, helers & dieven, en niemand lukt het iets van zijn leven te maken. In dit milieu van kruimeldieven komt Michael Duitse Turken tegen, die een treetje hoger op de misdaadladder staan. Dat hij ingaat op hun voorstel om hun loopjongen te worden, is voor hem een kans om van het getreiter af te komen. Anderzijds ontleent hij er enige eigenwaarde aan, al behoort Michael niet tot het soort jongen dat uit eigen initiatief voor de misdaad zou kiezen. En al bezegelt hij hiermee zijn eigen noodlot, zijn onderhuidse integriteit maakt dat hij de sympathie van de kijker weet vast te houden (als een van de weinigen in deze murw slaande, schuimende onderwereld).

Vogelaarwijk

Met rauwe heavy metal-muziek en schurende beelden ondersteunt regisseur Detlev Buck Michaels noodlot. Het is een überrealistische wereld en een die bepaald niet met nieuwe bakstenen op te knappen is, zoals onze Vogelaar nu pretendeert. De ongrijpbare mechanismen houden in zulke buurten een geheel eigen vorm van dynamiek op gang. Geen van de personages, die levensecht aandoen, wekt de indruk enige behoefte te krijgen om een braaf burgerbestaan op te bouwen zodra hij de sleutels krijgt van een nieuw 4-kamerappartement.

Smetje

Waar Buck wel de mist mee ingaat, is met zijn uitgangspunt. Aan het begin van Knallhart woont Michael in het huis van zijn moeders vriend, die kapitaalkrachtig is en een villa in een dure buurt bezit. De schok om plots in de achterbuurt terecht te komen waar zijn leven op ramkoers op catastrofe afstevent, is daardoor ongeloofwaardig: Michaels mam is niet van het slag dat in zo'n welstandsbuurt is opgegroeid, dus Michael zou eigenlijk het klappen van de zweep wel beter moeten kennen dan hier wordt voorgesteld.

Tip de redactie