Eerder in 6 delen op televisie uitgezonden KRO reportage over soldaten die zijn uitgezonden naar Afghanistan.

In april en mei zond de omroep de KRO Uruzgan - Kamp Holland uit. Een documentaire in 6 delen waarin een aantal soldaten vanaf het begin van hun missie tot het eind worden gevolgd met de camera.

De soldaten annex hoofdpersonen in dit docudrama zijn helikopterpiloot Willem, boordschutter Dennis, arts Albert, legerchauffeur Ali en twee leden van het reconstructieteam, Gwenda (de enige vrouw) en Thijs.

'Onze jongens'

Met ruim 3 uur docudrama levert dit een intens beeld op van de mens achter de regeringsbesluiten en nieuwsberichten. Niet dat het in Nederland mankeert aan empathie - de soldaten worden niet voor niets regelmatig 'onze jongens en meisjes' genoemd in de pers - maar met Uruzgan - Kamp Holland krijgt de kijker een indringend, zeer compleet beeld van deze missie.

Voetballiefhebber

Bang zijn ze in elk geval niet, zo wijzen de vraaggesprekken uit. 'Als ik er niet meer ben, ben ik er niet meer,' zegt Gwenda laconiek. 'Als ik maar niet zonder benen terugkom, anders kan ik niet meer voetballen,' grijnst Ali, voetballiefhebber van het eerste uur.

Voor deze militairen is het een uitgemaakte zaak. Zij zijn bereid om hun leven te geven om Afghanistan te helpen op te bouwen, en om de Afghanen weer hoop te geven. Je ziet hun ouders worstelen tussen trots op hun toegewijde, fiere kroost en de zorg om een behouden terugkeer. Helpen ja graag, maar laat het alsjeblieft niet ten koste gaan van mensenlevens.

Gemener

Huizen bouwen en scholen moet in Afghanistan onder externe militaire begeleiding. Vooruitgang en educatie moet immers op alle mogelijke manieren bestreden worden door de Taliban. We zien een informatiemiddag waar een commandant de soldaten toespreekt en er geen doekjes omwindt dat de Afghaanse moslimextremisten heel andere tegenstanders zijn dan zij in Bosnië hebben gezien.

Afghanistan is gevaarlijker en een stuk gemener. En als hij zijn omineuze maar eerlijke toespraak houdt, is het schrijnend om de meegekomen moeders en vaders op de lippen te zien bijten, terwijl hun zonen naast hen de kaak ferm vooruit steken en het risico accepteren.

De vertwijfeling zit vooral bij de thuisblijvers. Iedereen is het erover eens dat er in Afghanistan wat moet gebeuren, maar is het de prijs waard van het leven van hun echtgenoot, hun kind, hun vader?

Nachtmerrie

Inmiddels heeft de tijd het docudrama ingehaald, en zijn er al dodelijke slachtoffers gevallen tijdens de wederopbouwhulptroepen. Op deze docu zien we de militairen ook in actie, en hoe zij onder vuur komen te liggen.

Hier loopt dat nog redelijk af, maar de actualiteit is wrang. Je weet dat de ouders van de omgekomen soldaten er net zo voor hebben gestaan als de mensen die wij hier te zien krijgen bij het afscheid nemen, en voor de nabestaanden van de gesneuvelden is hun ergste nachtmerrie waarheid geworden.

Dit is een DVD over soldaten, heldenmoed, kameraadschap tot aan de dood, en al wat er bij een gestaalde militaire interventie komt kijken. Maar het zijn die beelden van de thuisblijvers die nu het hardst aankomen. De documentaire is prima geproduceerd en gemaakt, maar de vijf sterren gaan natuurlijk naar alle hoofdrolspelers.