Zweedse detectiveserie gebaseerd op de immens populaire boeken van schrijver Henning Mankell.

Nog niet op tv te zien: dvd-liefhebbers hebben hier een primeur aan. De melancholieke rechercheur Kurt Wallander, het onnavolgbare schepsel van Henning Mankell, excelleert in deze fraai gefilmde detective, in een box met 6 afleveringen.

Naast melancholiek - het laat geen mens niet onberoerd, zo'n poolnacht - is Wallander ook wat aan de cynische kant. En net als zijn Britse evenknie Morse in Oxford, houdt hij van opera, wat het weer heel goed doet op de soundtrack.

Dochter Wallander

In deze serie van de eerste 6 afleveringen, is Wallanders beeldschone dochter Linda (genen van mams?) net afgestudeerd op de politieacademie. Ze verruilt het drukke Stockholm voor de rustige plaats waar haar gescheiden vader woont, en deze move geeft een extra dimensie aan Wallander door de bij tijd en wijle getroebleerde vader/dochter-relatie.

De rust duurt overigens niet lang, want maanziekte slaat nog heviger toe bij poolnacht, en de lijken tuimelen weldra uit de kast.

Sektarisch gegriezel

De eerste aflevering begint al meteen goed. Een bejaarde vrouw stoort een psychotische wildkampeerder in een afgelegen bos, en als later haar lijk wordt gevonden blijkt er nog veel meer aan de hand. Linda's vriendin, bij wie ze tijdelijk logeert, gaat heel raar doen en verbergt een sektarisch geheim onder de leden.

Het is niet alleen spannende, maar soms ook griezelige televisie. Er zijn veel onvoorspelbare mensen en het geheel zit erg knap in elkaar. Alle uitgezette lijntjes worden tot een goed einde gebracht.

Proost

Voor deze tv-serie zijn Mankells boeken bewerkt door de beste Zweedse scenarioschrijvers, en dat is te merken. Wallander is inmiddels alcohol-af en probeert het gezonder aan te doen, en daarom is het des te komischer dat de zesde aflevering, Mastermind getiteld, de Prix Policier kreeg op het filmfestival van Cognac.