Dit rariteitenkabinet met een indrukwekkende cast is een op alle fronten zwalkende film: maar een zekere charme kan Fierce People niet ontzegd worden.

Hoofdpersoon is de jonge Finn Earl. Zijn moeder Liz (Diane Lane) is een wandelende apotheek die rookt als een schoorsteen, drinkt als een vis en een schare minnaars erop nahoudt als Messalina. Voor opvoeden is geen tijd, maar gelukkig is Finn een selfmade boy. Totdat hij op een dag- buiten zijn schuld om - in de problemen komt en Liz besluit dat het hoog tijd is om het roer om te gooien.

Excentriekelingen

Tot zover is het nog een zwarte komedie, vanwege de flegmatieke houding van de vroegrijpe Finn (Anton Yelchin). Hij vertrekt met zijn moeder naar het landgoed van de zevende rijkste man van Amerika, Ogden C. Osborne (Donald Sutherland).

De gefortuneerde Osborne is niet zozeer zelf extravagant: hij bevindt zich vooral in een kakelbont gezelschap van excentriekelingen die zich om allerlei redenen op dit koninkrijkje bevinden. Vanwege familiebanden of omdat zij een speciale relatie met hem onderhouden.

Kennedy's

Mocht Liz al denken dat zij hier kan bijtrekken in de gezonde buitenlucht, dan komt ze van een koude kermis thuis. De oudere generatie op het domein drinkt de hele dag door stiekem of doet AA, de jongeren feesten als de Kennedy's en slaan er meer drugs doorheen dan in een Amsterdams slooppand.

Van bizar drama met bitterzoete humor krijgt Fierce People hier later weer een scherpe, misdadige wending vanwege een akelige ervaring van Finn.

Indianenstam

Daarnaast heeft de film eigenlijk niet echt een thema, niet eens het ruime begrip coming-of-age. Het is een aaneenschakeling van gebeurtenissen die onderling weinig verband met elkaar houden. Van de weeromstuit zwiept regisseur Griffin Dunn ook van genre naar genre.

Een rode draad in het verhaal is Finns (afwezige) vader; een antropoloog die hem vanuit Zuid-Amerika zijn documentaire heeft opgestuurd over een wilde indianenstam in het tropisch regenwoud, de zogeheten Fierce People, waar Finn op gezette tijden naar kijkt. Je hoeft niet eens erg hard na te denken dat de woeste tradities van deze stam peanuts zijn vergeleken bij de praktijken van het rariteitenkabinet op het poenerige landgoed.

Verfilmd societyblad

De malligheden van deze mensen met te veel geld is als een luchtige, instabiele versie van The Great Gatsby. De charme van Fierce People is weer dat Dunn geen overpretentieuze poppenkast presenteert.

Het verhaal lijkt eigenlijk nog het meest op een verfilmd society-roddelblad, waarin meer onzin wordt toegeschreven aan de upperclass dan zij in werkelijkheid uithalen. Leuk voor bij de kapper dus, die Fierce People.