Franse relatiekomedie met de luchtigheid van een beignet maar dan een stuk minder smakelijk, ondanks (of mede door) de merkwaardige Bollywood-elementen met muziek en zang.

Het ergste aan On Va S'Aimer is dat na de eerste 10 minuten elke scène compleet voorspelbaar is. Hier zijn vier hippe, trendy vrienden - één een stel, de anderen nét een stel geworden - die in de woelige wereld van het overspel belanden.

Laurent gaat met Camille maar doet het met Elody die net een relatie had met Laurents vriend François. Niemand weet -nog- van elkaar wie met wat doet, maar Camille troost François als Elody het uitmaakt en ook bij hen twee komt van het een het ander.

Stiekem gefrunnik

Met het thema wordt verder niets noemenswaardigs gedaan. Wat stiekem gefrunnik in diverse slaapkamers, uitvluchten voor weekendjes weg, wederhelften die 's nachts naar het plafond liggen te staren omdat ze iets vermoeden maar niet weten wat. En het babbelt maar door aan cafétafeltjes waar meer oppervlakkigheden worden uitgewisseld dan rode wijn geschonken. En in Frankrijk wil dat wat zeggen.

Smartlapjes

Slaat dat al geen deuk in een pakje boter; dan is er nog die merkwaardige zet van regisseur Ivan Calbérac (die ook het scenario schreef) om zijn acteurs bij tijd en wijle Bollywood-stijl in gezang te laten uitbarsten.

Nou ja, barsten… Ze mijmeren wat melancholische teksten over 'ik houd van je' en 'was je maar hier'. Smartlapjes die qua libretto weinig sjeu aan het toch al zo magere verhaal brengen.

Jaren '80 klucht

De knallende libido's van dit kwartet overtreffen de povere acteerprestaties in dit filmpje. Het is eigenlijk gewoon een klucht of blijspel van het type dat in de jaren 80 nog populair was. Over elke gewetenskwestie wordt luchtigjes heengestapt met wat lauwe spreuken op LOI-niveau, en grappen zijn er eigenlijk niet. On Va S'Aimer wordt komedie genoemd, maar dat is het enige komische.