Een populatie van de Gallische wandelende tak (Clonopsis gallica) is ontdekt in Nederland, zo meldt EIS Kenniscentrum vrijdag aan Nature Today. Deze soort komt eigenlijk alleen voor in het midden en westen van Frankrijk.

Hoe het insect in Nederland is beland, is niet bekend. De "verrassende" komst wordt door het kenniscentrum voor insecten en andere ongewervelde dieren vooralsnog als een natuurlijk fenomeen beschouwd. De Gallische wandelende tak is dus mogelijk de eerste wandelende tak die in Nederland van nature in het wild voorkomt.

Mogelijk zijn eitjes van de Gallische wandelende tak door insectenetende trekvogels meegenomen naar Nederland. Als de vogels de eitjes uitpoepen, kan een deel alsnog uitkomen. De wandelende takken kunnen overleven doordat hun leefgebied door klimaatverandering groter is geworden.

Ook bestaat de kans dat de Gallische wandelende tak, die ook als huisdier wordt gehouden, is uitgezet of ontsnapt. Een ander scenario is dat er eitjes zijn meegekomen bij de import van planten. Doordat de Gallische wandelende tak zich ongeslachtelijk voortplant, kan één exemplaar zelfstandig een gehele populatie creëren.

Locatie van populatie blijft geheim

Waar de populatie in Nederland is gevonden, wordt bewust niet bekendgemaakt. Op deze manier moet worden voorkomen dat de paar honderd Nederlandse liefhebbers die wandelende takken kweken, massaal op zoek gaan de Gallische wandelende tak in Nederland.

Daarom wordt alleen gemeld dat het gaat om "een natuurgebied dat lijkt op leefgebieden elders in Europa". Jinze Noordijk van het kenniscentrum kwam de dieren op het spoor nadat hij op internet foto's zag van de Europese wandelende tak. Die waren gemaakt in 2008, 2017 en 2018.

De Gallische wandelende tak komt oorspronkelijk alleen in Frankrijk voor. (Foto: Jinze Noordijk)

Omvang van populatie niet bekend

Noordijk ging vorig jaar met een groepje entomologen urenlang op zoek naar de Gallische wandelende tak. Ze wisten er vier te vinden. De precieze omvang van de populatie is niet bekend, omdat de dieren lastig waar te nemen zijn. Noordijk durft daarom geen schatting te maken.

"Ik kan wel zeggen dat er veel afstand zat tussen de dieren die we hebben waargenomen", vertelt Noordijk. "De grootste afstand was wel 350 meter." Er wordt met de terreinbeheerders bekeken hoe de Gallische wandelende tak beschermd kan worden.

Noordijk benadrukt dat de Gallische wandelende tak geen exoot is. "Het is gewoon een Europese soort", vertelt hij. "Het is geen beestje dat niet thuishoort in ons ecosysteem. Het is hier tegenwoordig net zo warm als in Frankrijk jaren geleden." Daarnaast heeft de Gallische wandelende tak ook in Nederland natuurlijke vijanden.