De populatie en het leefgebied van drie beschermde slakkensoorten in Nederland zijn sinds 2007 flink afgenomen. Dit blijkt maandag uit nieuwe analyses van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) op basis van aantallen en verspreidingsgegevens van deze drie beschermde slakkensoorten.

Het gaat om de nauwe korfslak, de platte schijfhoren en de zeggekorfslak. Vooral de populatie van de nauwe korfslak is flink afgenomen, met meer dan de helft.

Die afname komt doordat er de afgelopen jaren werk is verricht aan duinherstel voor de ook deels beschermde flora en fauna. Dat is ten koste gegaan van het leefgebied van de nauwe korfslak. Het gebied van de nauwe korfslak is in Nederland vrijwel beperkt tot een aantal kustduingebieden.

De verspreiding van de platte schijfhoren is afgenomen tot 84 procent ten opzichte van 2007. Dit geldt zowel voor het verspreidingsgebied in natuurgebieden als in agrarische gebieden. De platte schijfhoren leeft hoofdzakelijk in voedselrijke, onbeschaduwde, stilstaande wateren in laagveengebieden met een gevarieerde onderwaterbeplanting.

Zeggekorfslak

Tot tien jaar geleden werd gedacht dat de zeggekorfslak alleen voorkwam in kalkrijke bron- en moerasbossen in Limburgse beekdalen. Juist hier gaat de soort achteruit als gevolg van verdroging en verruiging van het leefgebied.

De zeggekorfslak blijkt echter op veel meer plaatsen in Nederland voor te komen en handhaaft zich daar waarschijnlijk al lange tijd in stabiele populaties. Dit betreft vooral ongestoorde oevervegetaties van de laagveengebieden in West- en Noord-Nederland.

Voor de bekende wijngaardslak, eveneens een beschermde soort, is vooralsnog geen meetprogramma opgezet. Omdat aanwezigheid van de wijngaardslak op steeds meer plaatsen wordt gemeld, is het volgens het CBS aannemelijk dat de populatie van de wijngaardslak eerder groter wordt dan kleiner.

Wil jij elke ochtend direct weten wat je 's nachts gemist hebt en wat er die dag gaat gebeuren? Abonneer je dan nu op onze Dit wordt het nieuws-nieuwsbrief!