De schok was groot, toen Elly Winkel in augustus 2012 de Weimarstraat in Den Haag inreed. Een auto kwam plotseling met gierende banden op haar af en het bleek dat de politie het dodelijke ongeluk van haar zoon van een paar dagen eerder reconstrueerde.

Niemand had haar op de hoogte gebracht. "Terwijl ze wisten dat ik daar elke dag kwam. De hele straat was geïnformeerd, behalve ik. Schandalig", zegt Winkel.

Het laat zien hoe instanties soms omgaan met nabestaanden, zegt Winkel. Ze begon een vereniging, de Landelijke Organisatie Verkeersslachtoffers (LOV), die donderdag wordt gelanceerd. De vereniging wil nabestaanden helpen en overheden bewust maken van de problemen waar ze mee kampen. "Wij kunnen juristen inschakelen die gratis voor ons achter dingen aangaan en deuren openkrijgen", aldus Winkel.

Zebrapad

Haar 43-jarige zoon werd doodgereden toen hij op een zebrapad de Weimarstraat overstak, met de fiets aan de hand. De dader racete met meer dan honderd kilometer per uur door de winkelstraat. "Een imbeciel. Nee, het lag echt niet aan de twaalf joints die hij op had, want normaal rookte hij veel meer. Zijn vriendje in de auto erachter had een enkelband om want hij was net vrij wegens goed gedrag."

Winkel kreeg geen excuses. "Hij heeft niets van zich laten horen en tijdens het proces ontkende hij alles. Tijdens mijn inspreektekst ging hij zitten snotteren, het water kwam uit zijn ogen en zijn neus. Ik ben opgestaan en heb hem een zakdoekje gegeven. Ik zei: snuit je neus, ik wil dat je goed hoort wat ik zeg. Zijn familie wachtte buiten de zaal op me en zei dat hij niets fout had gedaan. Daar ga je van walgen."

Taakstraf

Winkel kon zich inhouden, omdat ze al wist dat de officier van justitie vijf jaar celstraf zou gaan eisen. "De rechter is gelukkig grotendeels meegegaan, het werd vier jaar cel. Als hij weer vrijkomt, en dat gebeurt een dezer dagen, mag hij vijf jaar lang niet autorijden. Ik denk dat ik de enige ben die een goed gevoel over de straf heeft, hij komt niet weg met een taakstraf." Ze begrijpt daarom ook de woede van de vader van een doodgereden peuter, die in november een stoel naar de rechter in Roermond had gegooid. De man die het meisje en haar opa en oma had doodgereden, kreeg een taakstraf van 120 uur. "Ik weet niet wat ik zou hebben gedaan, misschien had ik ook zo gereageerd."