Vlak voor het eind van zijn tournee werden de theaters gesloten en kon Bert Visscher (60) voor het eerst in zijn carrière voor lange tijd het podium niet op. Wel was er ineens tijd voor het schrijven van Dat wordt nooit wat!, waarin de Groninger terugblikt op zijn eerste, niet altijd even florissante jaren in het cabaret. "Zo vaak heb ik gedacht, terwijl ik in de stromende regen naar huis reed: waar ben ik mee bezig?"

Voordat de wereld en dus ook de theatersvoorstellingen werden stilgelegd door een pandemie, dronk Visscher regelmatig een borrel met oud-collega's. "Het eerste waar je dan met z'n allen over lult, zijn verhalen van vroeger, toen we nog speelden in kleine zaaltjes", vertelt Visscher in gesprek met NU.nl.

"Daar zitten zulke leuke bij, dat vrienden zeiden: dat moet je opschrijven. Tijdens de tournee was ik daar nog te druk voor, maar in de coronatijd ben ik er echt voor gaan zitten."

De cabaretier pakte zijn agenda's erbij, waarin hij korte dagboekfragmentjes heeft geschreven. Die vergezelde hij van een symbool, dat aangaf in hoeverre zijn show die avond geslaagd was. "Als ik een plaatsnaam zag met een doodskopje en de tekst 'Renault 4 kapot', dan wist ik dat het een kutvoorstelling was en kwam de rest vanzelf naar boven."

Een paar dagen uit Bert Visschers agenda van 1988.

Een paar dagen uit Bert Visschers agenda van 1988.
Een paar dagen uit Bert Visschers agenda van 1988.
Foto: Bert Visscher

'De eerste avond kwamen er nul mensen'

Dankzij zijn goede geheugen en gesprekken met oud-technicus Daan zette Visscher de anekdotes op papier, een proces waarvan hij enorm genoten heeft. Een van de meest memorabele verhalen vindt de cabaretier het stuk over zijn optredens in een klein zaaltje in Amsterdam, voor zijn doorbraak.

"Ik had de hele binnenstad behangen met A4'tjes, maar de eerste avond kwamen er nul mensen", vertelt Visscher. "De tweede avond ben ik in mijn kostuum langs de grachten gaan lopen, om te kijken of er mensen toevallig onderweg naar de zaal waren. Overal was het feest, maar niemand kwam naar mij toe. Toen had ik wel even een mooi glas rode wijn nodig."

Ondanks dat volle zalen toen nog een utopie waren voor Visscher, was het zeker geen vervelende tijd. "Na zo'n show hadden we toch weer lol in de kroeg en gaven we ons zuurverdiende geld weer uit, we leidden een leuk zigeunerleven. Maar vaak als ik tussen de bierblikjes op het podium stond, dacht ik: had ik dit wel moeten doen? Zo vaak heb ik gedacht, terwijl ik in de stromende regen naar huis reed: waar ben ik mee bezig? Ik schei ermee uit."

Bert Visscher in een uitverkocht Carré.

Bert Visscher in een uitverkocht Carré.
Bert Visscher in een uitverkocht Carré.

'Corona zal geen grote rol spelen in nieuwe show'

Maar Visscher gaf niet op. "Gelukkig kwam er steeds meer publiek en fikte ik de zaal aardig af. Toen dacht ik: ik blijf het proberen. Toen omroepen als de VARA en de VPRO scènes van mij begonnen uit te zenden, liepen de zalen ineens vol. Toen kon ik er ook echt van leven en is het godzijdank mijn beroep geworden."

Al ruim twintig jaar lang kan Visscher rekenen op uitverkochte shows en zijn vaste schare fans, die al ruim een jaar weinig van de cabaretier hebben kunnen zien. "De eerste maanden vond ik het wel lekker: er was weinig ruis en ik heb veel boeken gelezen en genetflixt. Maar ik begin er nou wel flauw van te worden. Een goed teken, want voor hetzelfde geld had ik gedacht: ik koop een doos sigaren, ga naar mijn huis in Italië en de rest bekijkt het maar. Maar ik heb weer erg veel zin om op te treden."

Als dat groene licht er eindelijk weer komt, en de zalen mogen open, speelt Visscher eerst zijn recentste show Hij wordt vanzelf moe uit. "Daarna, als mijn hoofd leeg is, begin ik aan het schrijven van mijn nieuwe show. Corona zal ik daar vast even in noemen, maar een grote rol zal het niet spelen. Ik denk dat veel anderen dat al doen en dat past ook niet bij het type voorstelling dat ik maak. Ik wil er in elk geval weer een lekkere chaos van maken."

Dat wordt nooit wat! is vanaf deze week verkrijgbaar.