Anton Slotboom had zijn boek over Jules Deelder net af toen hij via de telefoon vernam dat de dichter en nachtburgemeester van Rotterdam was overleden. Na zijn dood realiseerde Slotboom zich nog meer hoe belangrijk en invloedrijk Deelder was.

"Ik krijg nog kippenvel als ik aan dat telefoontje denk", zegt Slotboom in gesprek met NU.nl. "Het was totaal absurd. Er zijn niet veel schrijvers die zoiets op die manier voor de kiezen krijgen", denkt hij.

Slotboom was ruim een jaar voor het overlijden van Deelder door een uitgever gevraagd om een boek te schrijven over het leven van de Rotterdamse dichter. Het ging om een boek ter ere van Deelders 75e verjaardag. Toen de auteur hoorde dat de dichter was overleden, besloot hij De zin van het leven ben je zelf te herschrijven.

"Ik ben mijn boek gaan herlezen en bijwerken. Er kwamen zoveel reacties waaruit bleek dat hij nog belangrijker en invloedrijker was dan ik dacht. Zoveel mensen waren geraakt door zijn dood en dat kon ik niet onbelicht laten. Het zegt veel over zijn nalatenschap en daar kun je alleen maar een diepe buiging voor maken."

'Onder het spuug maakte hij zijn gedicht af, dat is Jules'

"Als Rotterdammer weet ik hoe belangrijk hij is voor onze stad en het imago ervan. Hij werd geboren in de hongerwinter van 1944 en was er al toen de stad net was platgebombardeerd. In die zin is hij ouder dan de stad zelf", aldus Slotboom.

"Daarnaast is hij is de persoon bij uitstek die laat zien dat je je eigen koers moet varen." De schrijver haalt een voorbeeld aan uit 1979, waarbij Deelder tijdens het voordragen van gedichten werd uitgejouwd en bespuugd. "Hij zit onder het spuug, maar hij blijft staan om zijn gedicht af te maken. Dat is heel erg Jules."

Deelder werkte zelf niet mee aan het boek van Slotboom. "'Een biografie? Ik ben toch nog niet dood?', hoor ik hem nog zo zeggen", vertelt de schrijver. Toch had Slotboom genoeg materiaal om mee te werken. "Hij heeft zelf van 1962 tot vlak voor zijn dood interviews gegeven. Die puzzelstukken moesten ook bij elkaar worden gebracht."

Verder sprak Slotboom vooral met mensen in de omgeving van Deelder. "Zo deelde Loes Luca bijvoorbeeld een persoonlijk verhaal over haar vriendschap met hem en de sinterklaasgedichten die hij had geschreven en helaas verloren zijn gegaan." Bart Chabot komt aan het woord over de tijd dat hij op tournee ging met Deelder en Herman Brood. "Die stonden met zijn drieën in het theater zonder te repeteren. Dat vraagt om gekte en fantastische, maar ook ontroerende verhalen."

'Het lijkt wel of Jules Deelder 150 jaar heeft geleefd'

Slotboom hoopt vooral dat zijn boek troost kan bieden en laat zien hoe bijzonder het leven van Deelder was. "Zijn leven was zo rijk en tomeloos. Het lijkt wel of hij 150 jaar geleefd heeft, zo vol gas ging hij achter inspiratie aan." Zelf zegt de schrijver van Deelder te hebben geleerd dat je je niet moet neerleggen bij de automatische piloot.

Slotboom is niet bang om in een zwart gat te vallen na het schrijven van De zin van het leven ben je zelf. "Het boek is uit en Jules is er niet meer, maar je komt hem en zijn teksten nog overal in Rotterdam tegen. Hij zal altijd bij me in de buurt blijven."