Johnny de Mol verlengt de theatertournee van zijn voorstelling Hier is de Mol!. De presentator staat vanaf februari 2020 nog eens 25 keer in theaters met de voorstelling over zijn eigen leven.

In Hier is de Mol! vertelt de presentator over zijn jongere jaren, zijn familie en zijn vrijwilligerswerk. Iedere avond verloopt net anders, omdat het publiek wordt gevraagd naar hun eigen ervaringen en gevoelens.

"De rode draad - medemenselijkheid - is hetzelfde, maar ik heb niet opgeschreven wat ik ga vertellen en door de verhalen in de zaal lopen de dingen vaak net anders dan de keer ervoor. Iedere avond is het weer spannend, omdat het een enorm risico is je publiek te vragen mee te doen. Gelukkig zijn er altijd mensen die hun verhaal wel willen vertellen", aldus De Mol in gesprek met NU.nl.

Vluchtelingenhulp is een van de belangrijke thema's in de twee uur durende show. De presentator vertelt onder meer hoe hij een eigen vakantie naar Ibiza annuleerde, om op Lesbos te kunnen helpen met het opvangen van mensen.

"En ik weet echt wel dat niet iedereen dat kan, dat maak ik ook heel erg duidelijk. Mijn leven kent, door mijn familie, veel meer voordelen dan die van heel veel andere mensen. Ik wil iets terugdoen voor de wereld en ik hoop met mijn verhalen anderen te kunnen inspireren. En dan niet op een belerende manier, maar gewoon: dit is er mogelijk", zegt De Mol.

"Er zijn genoeg mensen die zeggen: ik wil wel iets doen, maar ik weet niet zo goed wat. Dat is natuurlijk onzin; google het en je hebt meteen dertig verschillende opties. Ik hoop zo dat bij mensen doordringt dat iedereen iets kan doen. En als je dat niet wil, dan mag dat ook. Maar dan vind ik dat je niet mag zeuren over dingen die niet goed gaan."

Nazitten met het publiek

De Mol heeft nu tientallen keren op de planken gestaan met Hier is de Mol! en van mensen uit de zaal krijgt hij achteraf vrijwel alleen maar positieve reacties. De presentator zit soms nog tot laat in de avond na met het publiek, omdat mensen hun eigen ervaringen met hem willen delen.

"We hebben 'm nu dertig keer gespeeld en het is iedere avond weer bijzonder. Laatst kwam na de voorstelling een stel naar me toe dat vertelde dat een jongetje uit Irak bij hun kind van zes jaar oud in de klas was gekomen. Met de ouders van dat jongetje wilden ze nu toch eens een kopje koffie gaan drinken om ze te leren kennen. Ik vind het mooi dat we zoiets bij mensen kunnen losmaken."