Na lovende kritieken op de voorstelling Showponies keert Alex Klaasen deze week terug met een vervolg. Ook ditmaal is de Nederlandse pers enthousiast. Een overzicht van de recensies.

NRC - 5 sterren

"Showponies 2 is zijn persoonlijkste show, omdat hij doet wat ie moet doen. Zoiets noemen ze innerlijke noodzaak. In afwisselend frivole zang- en dansnummers en ernstige liedjes en scènes - in alle opzichten gesteund door een ijzersterk tableau de la troupe (toneelgezelschap, red.) - laat hij zien hoe het is om diepe eenzaamheid te kennen, omdat je niet zo bent als iedereen. Lees: als hetero's. En hoe je daarin je weg moet vinden. En hoe je ziet dat zelfhaat en schaamte een fake figuur van je maken. En hoe je uiteindelijk zo ver durft te gaan een avondvullend theaterprogramma te besteden aan één thema: uit de kast komen, écht uit de kast komen."

Lees hier de volledige recensie

De Volkskrant - 4 sterren

"Is Showponies 2 net zo goed geworden als het eerste deel? Nee, dat is het niet en misschien is dat ook oneerlijk om te verwachten. Deel twee is een stuk rommeliger in zijn structuur; het is een enorme lading met geslaagde en iets minder geslaagde ideeën, waar Klaasen en zijn regisseur Gijs de Lange wellicht nog scherper in hadden kunnen snijden."

"Veel sketches en liedjes zijn variaties op succesnummers uit deel één, maar veel geeft dat niet. Want wat is gebleven, is de enorme vaart en flair van de revue, waardoor minder gelukte sketches - zoals een nogal flauwe scène met de kinderachtige poppen Kriebel en Stijfje die seksuele voorlichting geven - ook snel weer voorbij is."

"Laat Klaasen en zijn club showponies dus maar vrolijk verder galopperen, want voorlopig krijgen we nog geen genoeg van dit kleurrijke amusement met op zijn tijd een prikkelend maatschappelijk statement."

Lees hier de volledige recensie

Trouw - 3 sterren

"Klaasen laat mooi zien hoe zelfs de goedbedoelde aanduiding LHBTQI+ dreigt te verworden tot een parade van clichés, met achter iedere letter een nieuw vastomlijnd denkbeeld over wat de essentie van dat type seksuele voorkeur is."

"Meer dan in de vorige show, behandelt Klaasen in Showponies 2 ook andere dan seksuele minderheden. Er is een sketch over dik zijn en er zijn diverse verwijzingen naar etniciteit. Helaas is hierbij vaak veel minder duidelijk welk punt Klaasen wil maken en wat de kritiek is. Dat maakt het allemaal wat vrijblijvend."

Lees hier de volledige recensie

De Telegraaf - 4,5 ster

"Hilarisch is de vernieuwde Barbie-collectie die, naast de achterhaalde Barbie en Ken, nu alles en iedereen bedient. Ook haalt Klaasen de klassieker Catootje (bekend van Wim Sonneveld) uit de mottenballen en geeft hij er een eigentijdse draai aan. Dit alles wordt vlekkeloos uitgevoerd door talentvolle acteurs die de onvolprezen, veelzijdige Klaasen regelmatig naar de kroon steken."

"Maar hoewel best geestig, voelt Alexander, de musical na de pauze dan toch een beetje als een compromis voor de compromisloze overgang die in de eerste Showponies na de pauze plaatsvond. Niet iedereen kon het destijds waarderen dat de komische sketches hadden plaatsgemaakt voor mooie door Klaasen in drag gezongen liedjes. En dat lijken ze nu te hebben willen ondervangen door de lolligheid welhaast tot het eind toe door te voeren. Totdat Klaasen zijn publiek alsnog naar de keel grijpt met het voorlezen van een ontroerende brief van zijn inmiddels overleden vader en het zingen van het prachtige Gewoon opnieuw. Voor de balans hadden er best wat meer van dit soort momenten ingebouwd mogen worden."

"Showponies 2 is qua opzet en thematiek na de eerste voorstelling misschien een beetje een one-trick pony (kan maar één kunstje vertonen, red.), maar wel een hele goede."

Lees hier de volledige recensie

AD - 5 sterren

"De bonus zit hem nu in de inhoud van de voorstelling, waarin Klaasen - intenser dan in Showponies - speelt met sekse en seksualiteit, in het bijzonder homoseksualiteit. Spelen inderdaad, want hij is een te intelligente kleinkunstenaar om de boodschap eendimensionaal te verpakken, hoezeer glamour en glitter op het oog ook domineren."

"In Showponies 2 maakt de hoofdrolspeler zijn tweede coming-out door. Destijds was hij een onzekere achttienjarige en viel er nauwelijks iets te vieren. Een kwart eeuw later is hij zelfbewust en strijdbaar en kan het feest beginnen."

"Dat leidt tot een avond beeldschoon cabaret vol revue-elementen als liedjes, sketches en parodieën. Het Laatste Avondmaal (waarin Jezus en Judas een 'setje' blijken te zijn), een kindervoorstelling met de handpoppen Kriebel, Stijfje en Zwaffel, een persiflage op Bollywood, een ode aan het genderneutrale toilet en een kluchtige minimusical over Klaasen van de wieg tot het graf."

Lees hier de volledige recensie