Lucas (26) en Arthur (23, links op de foto) Jussen spelen al van kinds af aan samen piano en gelden anno 2019 als twee van de meest geprezen Nederlandse pianisten. Op hun nieuwe album spelen ze muziek van componist Bach, maar ze zouden best één keer een uitzondering willen maken en met een populaire artiest willen samenwerken.

Kun je Bach voor de niet-klassiekemuziekkenners kort introduceren?
Arthur: "Het is een van de grootste componisten van de klassieke muziek, die je vaak om je heen hoort met Kerst en Pasen. Alle componisten die na hem kwamen, zijn op de een of andere manier door hem beïnvloed: Mozart, Beethoven, maar ook hedendaagse jazzmuziek."

Lucas: "Bach geeft daarnaast in de partituren heel weinig toelichting. Veel componisten schrijven precies op wat ze willen horen als hun stuk wordt uitgevoerd: 'hier moet vertraging', 'hier moet het harder of sneller'. Bij Bach kun je dit zelf invullen."

Zes jaar geleden vonden jullie het "nog te vroeg" om Bach-muziek te spelen, maar nu is de tijd rijp. Waarom is dat?
Lucas: "Over Bach zijn altijd veel meningen, daar zit een enorme tweesplitsing in. Er is een groep die vindt dat je Bach droog moet spelen - dus zoals hij het ook speelde - en een groep die vindt dat je alles met zijn muziek mag doen wat je wil. We vinden dat je een duidelijke mening moet hebben hoe je hem moet neerzetten. Dat was een aantal jaar geleden nog niet, het voelde toen nog niet goed. Nu wel."

Arthur: "Er is tijd overheen gegaan, we zijn ervaringen rijker en wat meer gerijpt."

Jullie zeiden ook dat Bach misschien wel de moeilijke componist is om als pianist te begrijpen. Wat maakt zijn muziek zo lastig?
Lucas: "Componisten als Mozart en Schubert maken melodieën die iedereen gelijk kan meeneuriën. Voor Bach moet je in een bepaalde sfeer zijn, bijna in een soort trance. Hij maakt niet de melodieën en wijsjes die je van veel andere componisten kent."

Veel bekende leeftijdsgenoten krijgen te maken met negatieve commentaren op sociale media. Hebben jullie daar ook last van?
Lucas: "Onze doelgroep is wat ouder, maar er worden natuurlijk wel veel dingen over je gezegd. We krijgen niet te maken met ladingen kritiek, maar hebben wel met elkaar afgesproken dat als het gebeurt, we ons daar niet door laten krenken."

Hoe is het om op zo'n jonge leeftijd al zo serieus bezig te zijn met muziek?
Lucas: "We hebben het pianospelen eigenlijk nooit als werk gezien, en nu nog steeds niet. Als kind was het gewoon een van onze hobby's, en dat het zich zo heeft ontwikkeld tot het punt waar we nu zijn, daar ben ik heel blij mee."

Arthur: "Ik heb nooit het gevoel dat ik iets heb gemist in mijn jeugd. We hebben hard gewerkt en gestudeerd, maar daarbuiten hadden we een jeugd zoals ieder ander kind. We zijn naar alle feestjes geweest, alleen hadden wij de volgende dag een concert terwijl de anderen konden uitslapen. Het is nou eenmaal zo dat wanneer je een bepaald niveau wil halen, er tijd nodig is om jezelf tot een welgevormde muzikant te vormen."

Jullie spelen altijd samen, maar hebben jullie dat ook weleens geprobeerd met een ander?
Lucas: "Ja, en dat was ontzettend gek. Ik hoop dat ik nu niemand beledig, maar dat was niet te doen. Arthur en ik kennen elkaar ruim twintig jaar, dat samenspelen voelt zo natuurlijk. Met iemand anders begin je vanaf nul. Muziek is het allerfijnst wanneer het vanzelf gaat."

Arthur: "Gelukkig hebben we ook weleens een meningsverschil. In de muziek is dat wel verfrissend, andere ideeën kunnen interessant zijn. Natuurlijk moet je daar wel een midden in zien te vinden."

Pianisten hebben weleens samengewerkt met 'moderne' artiesten, zoals Wibi Soerjadi met DI-RECT. Zouden jullie voor zo'n collaboratie openstaan?
Lucas: "De klassiekemuziekwereld is, hoe erg we er ook van houden, een beetje conservatief. Imago is hier heel belangrijk en wanneer je zo'n uitstapje zou maken, dan krijg je vanuit een grote groep snel een stempel dat je commercieel bezig bent. Maar als Bruno Mars - onze favoriete artiest - bij ons aanklopt, dan geven we daar wel onze carrière voor op."