Dat Michel van Egmond regelmatig met een vervolg komt op een boek dat hij eerder heeft geschreven, heeft volgens de auteur te maken met zijn werkwijze.  

"Ik word vaak omschreven als de biograaf van Wim Kieft of de biograaf van René van der Gijp, maar zelf zie ik de boeken die ik schrijf niet echt als biografieën, althans niet in de klassieke zin van het woord", vertelt Van Egmond in de podcast van NU.nl. Zijn boek Wim Kieft - De Terugkeer verschijnt dinsdag. 

"Wat ik meestal doe: ik verschijn in iemands leven op een bepaald moment en ik loop een tijdje mee, net zolang tot ik genoeg informatie heb om een periode uit iemands leven te beschrijven en daar een beetje lijn in te krijgen", legt Van Egmond uit.

"Als je dat doet, vind ik het bijna logisch om later eens terug te keren, want zo'n leven houdt natuurlijk niet op op het moment dat mijn boek er is. En met name in het leven van Wim Kieft, dat we natuurlijk turbulent kunnen noemen, is de afgelopen vier jaar genoeg gebeurd om er nog eens op papier op terug te komen."

'Beeld over zijn voetbalcarrière was heel negatief'

In de bestseller Kieft, die in 2014 verscheen, vertelde de oud-voetballer openhartig over zijn jarenlange verslaving aan cocaïne en alcohol. Van Egmond wilde bij het vervolg wat dieper ingaan op de voetbalcarrière van de inmiddels 55-jarige Kieft.

"Hij heeft in de jaren tachtig in Italië gespeeld, voor Pisa en Torino, en hij heeft daar de mooiste tijd van de Serie A meegemaakt: hij speelde tegen Maradona, Platini, Socrates. Maar als ik hem daar over sprak, was hij er heel kortaf over of het was heel negatief gekleurd. Het ging altijd over de druk, de verveling, de eenzaamheid en hoe zwaar het was. Het ging zelden over hoe leuk het was."

Ook bleek Kieft zich veel dingen uit die tijd niet meer te kunnen herinneren. "Ik dacht: misschien kunnen we iets doen aan dat geheugen en het zwartgallige gevoel. We hebben het vliegtuig naar Italië gepakt en zijn gegaan."