Recensieoverzicht: Tweede roman Thierry Baudet 'verrassend melancholisch'

Deze week is Van elk waarheen bevrijd, de tweede roman van Forum voor Democratie-fractievoorzitter Thierry Baudet, uitgekomen. Recensenten zijn matig positief over het boek, dat draait om een babyboomer die de idealen van zijn generatie overpeinst.

NRC - Twee sterren

"Baudet beheerst het ambacht van de romancier, inmiddels een klasse vaardiger dan in zijn debuutroman, waar het speuren was naar een opmerkelijke zin."

"(...) De toonzetting wordt gaandeweg zo serieus dat deze getroebleerde babyboomer toch echt niet ironisch lijkt te zijn. En we diens denkbeelden dus ernstig moeten opvatten. Dat valt niet altijd mee, want de aanstichter van alle leed is de 'Europese zelfhaat' – daar komt Baudets ideologische aap uit de mouw. Van elk waarheen bevrijd ontpopt zich als ideeënroman, maar wel eentje waarvan de ideeën op voorhand vastlagen. Voor wie nog niet in het oikofobie-frame of de 'grandioze Europese zelfmoord' geloofde, is het bovendien een tamelijk vlakke, want onuitgewerkte ideeënroman."

Lees de volledige recensie hier

Elsevier - Twee sterren

"Baudet verpakt die stelling in een thema dat van alle tijden is: cellist verlaat vrouw en kinderen voor een studente. De man krijgt spijt en laat zijn emoties de vrije loop."

"Baudet schrijft vlot. Maar het lichte verhaal roept de vraag op waarom het is uitgegeven. Menig manuscript haalt de drukpers niet. Dit van een politicus wel, al werd de pen eigenlijk gevoerd door de romantische musicus die Baudet ook is."

Lees de volledige recensie hier (Blendle)

Telegraaf - geeft geen sterren

"Politicus Thierry Baudet (1983), fractievoorzitter van Forum voor Democratie in de Tweede Kamer, schreef met Van elk waarheen bevrijd een verrassend melancholische roman, vanuit het perspectief van een verbitterde babyboomer. Het is verleidelijk om op zoek te gaan naar 'de Thierry in Philippe', of naar politieke statements, maar daarmee zou je dit boek toch tekortdoen."

"De roman is uit drie korte delen opgebouwd. Het eerste deel is even wennen. Philippe komt daarin over als een drammerige, verzuurde musicus. Hij voelt zich miskend en dit wordt vaak letterlijk beklemtoond in cursief gedrukte woorden. Alsof we hem anders niet begrijpen. Terwijl de tekst toch krachtig genoeg voor zichzelf zou moeten spreken."

Lees de volledige recensie hier (Blendle)

Volkskrant - Drie sterren

"De vele accenten en cursiveringen doen denken aan Couperus ('Lúister naar die Cis!', en 'Ze waren zo lang samen geweest- zo lang!'), minus Baudets stopwoordjes 'gewoon' en 'eigenlijk', en af en toe staat er iets heel geks: 'Rond zijn veertiende waren de eerste schaamharen als maden in zijn onderbroek tevoorschijn gekomen.' Schaamharen die uit een onderbroek groeien? Als maden?"

Lees de volledige recensie hier

Lees meer over:

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie