Boekrecensie: Gregg Hurwitz - Jij bent de volgende

Mike Wingate heeft het als kind zwaar gehad in een pleegtehuis met rivaliserende jongetjes zonder toezicht. Toch weet hij zich later op te werken tot een respectabele ondernemer, met een goed huwelijk en een dochtertje. 

Als hij echt lijkt door te breken als pionier in groen vastgoed, slaat het noodlot toe. Van de ene dag op de andere hebben moordenaars het op hem en zijn gezin gemunt, en Wingate heeft geen flauw idee waarom.

Zo creëert Hurwitz een personage dat het altijd goed doet in het misdaadgenre. De selfmade man die zich zijn verworvenheden niet laat afpakken, en in het verleden vaardigheden heeft opgedaan die hem goed van pas komen nu hij zich geconfronteerd ziet met bad guys. En dan is hij ook een lone wolf, die meer tegenwerking dan steun bij de autoriteiten vindt.

Wingate is nog geen Tony Soprano, maar qua concept komt hij in de buurt. Hij belt een vriend van vroeger die ook in het pleegtehuis heeft gezeten. Deze Shep is aan gene zijde van de wet blijven staan, en hij maakt zich geen enkele illusie over de medemens of een Vadertje Staat die iets voor hem oplost, dat doet hij zelf.

Natuurlijk brengt Hurwitz niet de burgers in beeld die hun brandkast kwijt zijn aan Shep, maar niettemin zijn hij en Wingate mannen die - als boekpersonage - tot de verbeelding spreken: ze laten zich niet de kaas van het brood eten en deinzen nergens voor terug om zichzelf te verdedigen.

Gewaagd

Vanuit dat perspectief doet Hurwitz gewaagde verklaringen in deze thriller, die hij aan diverse personages met verschillende morele kaders toetst. Over wapenbezit bijvoorbeeld, over wel/niet handelen volgens het boekje, en of geweld iets oplost of juist tot meer geweld leidt.  

De rotsvaste band tussen Wingate en Shep wordt door Hurwitz goed onderbouwd met beeldende hoofdstukken over hun kindertijd in het tehuis voor weeskinderen, waar ze al vroeg leren hoe ze hun mannetje moeten staan.

Het is net zo cru als aannemelijk, en het geeft een kritisch standpunt ten aanzien van de praktijken in de jeugdzorg weer. Nog een extra dimensie in Wingate's karakter is het geheim van zijn afkomst, 's mans overtuiging dat hij op vierjarige leeftijd door zijn ouders in de steek is gelaten, en de manier waarop dat hem heeft gevormd.

Hurwitz werkt al deze gegevens uit tot een veelomvattende en zeer spannende thriller, met overtuigende personages en een tempo dat per hoofdstuk toeneemt. De verrassende ontknoping tilt het verhaal zelfs naar een nog hoger plan.  

A.W. Bruna Uitgevers

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUwerk

Tip de redactie