Korteverhalenbundel met apocalyptische inslag is scherp, meedogenloos en vaak hilarisch. 4 sterren. 

De personages in de meeste korte verhalen van Mens vs. natuur balanceren op het randje van het absurde. Ze bevinden zich in situaties met een apocalyptische inslag, en ook daar volgt de mens zijn natuur. Overleven, voortplanten, zoeken naar uitwegen.

In het universum van Mens vs. natuur zijn er geen ordediensten en er is geen leiding of bestuur. Als mensen iets overkomt, kunnen ze nergens terecht. Het ieder voor zich in extremis, en Cook exploreert op een interessante wijze onze basale emoties, zonder decorum en met een nog dunner laagje van het legendarische vernis dat voor beschaving doorgaat.

Er figureren vrouwen in een aantal verhalen die bijna als apen de sterkste mannetjes zoeken om hen te beschermen tegen de ditmaal letterlijk boze buitenwereld. De sterkste wint, belagers worden alleen met fysiek geweld tegengehouden en even lijken de tijden van de cro magnons in Cooks bundel te herleven. Ze komt heel dicht in de buurt van de eerste mens, maar doordat haar personages in flatgebouwen met liften wonen en diepvriesmaaltijden verwarmen in de magnetron, is meer apocalyptisch dan Genesis, al jagen de vrouwen als tijgers op het krijgen van nageslacht, zoals in 'Het monsterverbond', 'Meteoroloog Dave Santana' en 'Verdergaan'.

Bruut

Er zit een stijgende lijn in de verhalen, in de zin dat ze steeds bruter worden. In het begin leek dat Cook de onmogelijkheid wilde verbeelden dat mensen een idyllisch, geheel beschermd leven kunnen leiden. Zoals in 'Verdergaan', waar weduwen in een instituut worden ondergebracht en hopen op een nieuwe leuke man, en 'Iemands kind', waar een moeder er niet in slaagt haar baby's uit de klauwen van een kinderdief te houden, ongeacht haar inspanningen.

Gaandeweg worden de emoties rauwer en de decors grimmiger. Tot regelrechte horror, zoals in 'Het komt'. Mensen in een wolkenkrabber vluchten in paniek voor 'iets' dat lichamen vermaalt als een gehaktmolen, en even leek het op een parabel voor 11 september. Verrassend genoeg kan dit verhaal ook over de bankencrisis gaan, specifieker over de mensen die de crisis hebben veroorzaakt. Dat in ditzelfde verhaal twee mensen van het vluchtende gezelschap zich te buiten gaan aan seks terwijl de ingewanden onder de deuren door glibberen, is zowel hilarisch als een staaltje overtuigend knap schrijverswerk.

Natuurlijk mag in deze setting de klassieker niet ontbreken, het Lord of the Flies-thema, en dat verhaal, 'Mens vs. natuur', is dan ook logischerwijze de titel van het boek. Drie mannen zitten hulpeloos in een bootje dat steeds verder van de kust af dobbert, en als de voedselvoorraden slinken en de hoop op redding vervliegt, neemt het oergevoel der instincten de regie over. Cook geeft er een originele twist aan, en 'origineel' is überhaupt het superlatief dat voor elk verhaal (twaalf in totaal) in deze bundel van toepassing is. Mens als zijn eigen grootste vijand, mens als zijn eigen absurde opponent. Mens vs. natuur is hier dan eigenlijk Mens IS natuur. Een boek als een handspiegel. 

Uitgeverij Meridiaan, vertaling Kees Mollema