Volgens medisch specialist Mark Seubert is het gezien het huidige ziektebeeld goed als mensen met een bepaalde conditie alvast nadenken of ze, als ze besmet raken met het coronavirus, wel op de intensive care behandeld willen worden. Dat zegt de intensivist in gesprek met NU.nl.

Beslissingen over wel of niet behandelen door verpleeghuizen en huisartsen, in samenspraak met familie en patiënten, zijn niet nieuw. En ook nu vinden die plaats. Het is de reden dat de meeste mensen die overlijden aan het coronavirus niet op de intensive care hebben gelegen.

"Het is natuurlijk ook prima als je als patiënt dat zware traject wel wil aangaan", aldus Seubert die als internist-intensivist sinds 2007 gespecialiseerd is in het werken op de intensive care. "Maar het is verstandig om het er in ieder geval een keer met naasten over gehad te hebben voor het acute punt wordt bereikt."

Het gaat hem niet om het besparen van bedden. Seubert: "Maar bedenk dat je deze strijd in de huidige omstandigheden ook nog eens alleen moet voeren." Naasten worden namelijk nauwelijks toegelaten en als dat überhaupt al mag, geldt dat voor één en dezelfde persoon. "Dat is heel pijnlijk."

Op de ic is het nu een kwestie van tijd kopen

Zelf was de 47-jarige Seubert afgelopen weekend nog werkzaam in een niet nader gespecificeerd ziekenhuis "onder de rivieren". Het is er op de intensive cares ontzettend druk met de bestrijding van het coronavirus, dat bij mensen op de ic het beste te vergelijken is met een zeer ernstige longontsteking.

De ziekte zorgt ervoor dat de longen niet meer in staat zijn om voldoende zuurstof op te nemen. Indien nodig worden patiënten aan de beademing gelegd.

"Wat opvalt bij deze patiënten op de ic, is dat er ontzettend veel druk gezet moet worden bij het beademen om de afstand tussen de longblaasjes en de bloedvaten zo klein mogelijk te houden zodat er voldoende zuurstof in het bloed terechtkomt", legt Seubert uit. Dat is een van de redenen dat patiënten in slaap worden gebracht; deze vorm van behandelen is wakker niet te verdragen.

"Op deze manier kopen we tijd", voegt Seubert eraan toe. Het is dan aan het lichaam om "zelf het virus op te ruimen". Daar is nog geen medicijn tegen gevonden. Wel krijgt een deel van de patiënten therapieën in onderzoeksverband in de hoop dat die aanslaan. Maar daarvan zijn de resultaten nog niet bekend.

"Tijdens de behandeling van patiënten met COVID-19 op de ic moet je voortdurend scherp zijn als het gaat om de besturing van de beademing om verdere schade aan de longen te voorkomen", legt Seubert uit. Die beademing duurt weken en dat is lang, gezien het feit dat patiënten normaal gesproken gemiddeld enkele dagen op de intensive care verblijven.

De bezetting van het aantal bedden op de ic loopt daardoor sneller op en daarmee ook de druk. De verwachting is dat er op 1 april zestienhonderd bedden op de ic bezet zullen zijn. Die hoeveelheid bedden is er nu nog niet.

Het zoeken naar antwoorden gaat door

Zelf draait Seubert 24 uursdiensten. Hij draagt zijn taken over en slaapt vervolgens in het ziekenhuis. Ondertussen gaat het zoeken naar antwoorden op vragen over deze ziekte door.

Want hoe kan het bijvoorbeeld dat kinderen onder de tien jaar nagenoeg niet getroffen worden door het coronavirus, terwijl zij een minder ervaren immuunsysteem hebben, vraagt Seubert zich hardop af.

En als je ouder bent, kan je afweer zwakker zijn. Maar die is van een vijftig- of zestigjarige niet zo snel slechter dan de afweer van iemand van twintig. "Dus er moet meer zijn", aldus Seubert.

"Een van de dingen die we nu bereid zijn aan te nemen, is dat het virus profiteert van een deel van de afweer zelf", vertelt de intensivist. "Het virus nestelt zich in een bepaald type immuuncel en verspreidt zich zo verder in de longen."

Belangrijkste is dat we niet te veel patiënten krijgen

"Het onderzoek is nu geënt op de behandeling van ernstig zieken met COVID-19 en met name op hoe we besmettingen kunnen voorkomen", zegt Seubert. "Belangrijk is nu dat we niet te veel patiënten krijgen."

Volgens Seubert is het een kwestie van tijd voor er een vaccin is. "Het begin van zo'n ziekte is als een grote donkere kamer waarin je nog over van alles struikelt", omschrijft hij. "Maar op termijn wordt die kamer echt wel goed verlicht. We gaan nooit van dit beest afkomen, maar we gaan het goeddeels onder de duim krijgen."

Volg de laatste ontwikkelingen rond het virus in ons liveblog.

1,5 meter afstand, of toch 2? Waarom dit per land verschilt
109
Video
1,5 meter afstand, of toch 2? Waarom dit per land verschilt

Het coronavirus in het kort

  • Het coronavirus verspreidt zich vooral van mens op mens via nies- en hoestdruppeltjes. De kans dat je besmet raakt via oppervlakken zoals deurklinken is klein. Deze kans wordt kleiner als je vaak je handen wast.
  • Je kunt de kans op verspreiding flink verkleinen door minstens 1,5 meter afstand te houden van anderen.
  • Een geïnfecteerde persoon besmet gemiddeld twee à drie anderen. De voorzorgsmaatregelen zijn nodig om dit in te dammen.
  • Verreweg de meeste patiënten hebben milde (griepachtige) klachten.
  • Bijna alle sterfgevallen betreffen ouderen of andere kwetsbare personen, zoals hart-, long- of diabetespatiënten. Als iedereen de maatregelen naleeft, verkleint dat hun risico's.
  • Lees hier welke voorzorgsmaatregelen je moet nemen.