Eerste Lowlandsavond knalt

BIDDINGHUIZEN - De eerste dag van Lowlands is in alle opzichten geslaagd te noemen: het weer werkt mee en ook qua bands biedt de vrijdag genoeg variatie. Op het programma staat dance (The Prodigy), rock (Faith No More) en zelfs metal (Opeth).

Normaliter wordt het niet gewaardeerd, maar het feit dat Lily Allen niet helemaal zuiver zingt in de Alpha interesseert het publiek niks. Allen komt overal mee weg.

De zangeres, die velen ongetwijfeld alleen kennen van onflatteuze foto's uit de Britse roddelbladen, staat bekend om haar grote mond en bij vlagen nogal lompe gedrag. Op het podium komt ze echter ontwapenend lief en aardig over.

Met een peuk in de ene hand en haar aansteker in de andere giegelt ze het ene na het andere nummer weg terwijl ze er nog één opsteekt. En wanneer Allen een rustig semi-akoestisch liedje inzet klinkt dat niet eens vervelend vals. 

Faith No More

"Welcome to Faith No More 2.0", spreekt Faith No More-zanger Mike Patton het massaal toegestroomde Alpha-publiek toe. "We've had a software-update." De Amerikaanse rockband werd dit jaar nieuw leven in geblazen en is sinds een paar maanden bezig aan een Europese reünietour.

Patton komt op met zonnebril en wandelstok en zijn kenmerkende gladgestreken haar. Hij heeft nog net geen rood fluwelen ochtendjas aan, anders was hij de ultieme pornokoning geweest.
Niet alleen uiterlijk, maar ook qua publieksparticipatie is Patton een showman pur sang.

Bij crooner-hit Evidence loopt de zanger het publiek in en loopt hij de voorste rij af om af en toe iemand mee te laten zingen . Wie het niet goed doet, krijgt een duw of zelfs een tik voor zijn of haar hoofd.

Bij Midlife Crisis zingt het publiek als een man het bekende “you’re perfect, yes it’s true, but without me, you’re only you”, maar Patton is niet bijster tevreden met de muzikale kwaliteiten van zijn fans. “Tempo, tempo!”, klinkt het quasi-vermanend.

Een kleine misstap in de show komt als Patton ergens halverwege de show ‘Pukkelpop’ roept, wat een nummer later wordt gecorrigeerd als toetsenist Roddy Bottum de fans netjes bedankt voor hun komst en vraagt hoe ‘Lowlands’ tot nu toe geweest is.

Na 45 minuten is het reeds tijd voor een 'toegift', die begint met de Bee Gees-cover I Started a Joke en knallend afsluit met We Care A Lot. Het vertrouwen in de toekomst van Faith No More is definitief hersteld.

Kasabian

Kasabian heeft er zin in en dat is duidelijk. Alles klopt aan het optreden van deze band in de Grolsch en Kasabian mag zich met recht één van de hoogtepunten van Lowlands noemen.

De band uit Leicester speelt een ongelofelijk strakke show en niemand lijkt meer te genieten dan zanger Tom Meighan. Kasabian speelt 'Fire' en het publiek staat letterlijk in vuur en vlam.

De band is groot aan de overkant van het Kanaal en dat blijkt, alle Britten op Lowlands hebben zich massaal bij Kasabian vooraan verzameld. Meighans dank is groot, het publiek wordt bedankt met handkusjes.

Grizzly Bear

Grizzly Bear is een fijne kampvuurband en eigenlijk is het jammer dat deze band zo laat in de India staat. Met een kater zou dit prima wakker worden zijn.

De muziek van het New Yorkse viertal staat bekend als ‘moeilijk’, wat vooral terug te voeren is op het feit dat de band gebruik maakt van ongebruikelijke instrumenten, zoals een dwarsfluit, een klarinet en een autoharp.

Iedereen in de band is even belangrijk, dus de mannen staan naast elkaar op het podium, in plaats van de traditionele ‘rock’-opstelling, waarbij de drummer ergens achterop het podium hangt.

Grizzly Bear heeft helaas bij vlagen last van een er doorheen dreunende 2ManyDJ’s, maar hun ‘lastige’ nummers blijven desondanks fier overeind in de India-tent. Jammer dat het overgrote deel van het publiek bij The Prodigy blijft plakken, want deze band verdient meer.

The Prodigy

Na de Californische rockers van Faith No More is het in de Alpha-tent tijd voor nog een korte stap terug in de tijd, met The Prodigy. De Lowlanders worden overrompeld door een indrukwekkende lichtshow, al moeten de Britse heren het helaas wel nog steeds hebben van de hits die ze dik tien jaar geleden hebben gescoord.

Die slikt het publiek gelukkig nog steeds als zoete koek, en tot ver buiten de tent wordt wild gedanst op de overbekende beats van Smack My Bitch Up, Voodoo People, Breathe en Firestarter.

Elle Bandita

De afgelopen dagen deden geruchten de ronde dat The Kooks als bezoekers op Lowlands zouden zijn en een verrassingsoptreden zouden doen in de Magneetbar. Tot nu toe zijn ze niet gesignaleerd, maar deze avond klom in ieder geval Elle Bandita het kleine podium op voor een kort, spontaan optreden.

Subtiel als altijd en met onmiskenbaar Rotterdamse tongval – ‘gooi jij je haar ook es lekker los, kale knikker!’- krijgt engelachtige Elle haar publiek binnen no time mee. Geschift, maar wel lekker, en op z’n minst energiek, dat is wat deze onvervalste rockband uit Rotjeknor is.

Nachtwerk

Op Lowlands is het bijna dag en nacht feest, en op deze vrijdagavond gaat de programmering door tot 5 uur in de ochtend. Wie niet op het terrein blijft kan zijn heil zoeken bij één van 24-uurs tenten bij de campings of aansluiten bij een van de vele spontaan ontstane privé-feestjes bij de kampeerplekken van medebezoekers.

Lees alle verslaggeving over Lowlands 2009 op onze bijlage.

Verslaggeving:
Ester Meerman, Lenny Boschman, Renée Hartog.

Tip de redactie