Derde dag Pinkpop houdt het niet droog

LANDGRAAF – Het Limburgse Landgraaf houdt het op de laatste dag van het driedaagse muziekfestival net niet droog. Net voor de show van Anouk op het hoofdpodium barst er een wolkbreuk los.

De kick-off op het grote podium, The Gaslight Anthem, omschrijft zichzelf graag als 'Bruce Springsteen die in een Cure coverband zingt, maar dan met een beetje meer agressie'.

Die vergelijking hangt vooral op de zanger, wiens stemgeluid inderdaad sprekend op dat van The Boss lijkt. De band is sowieso thuis in de gouwe ouwes, want ze coveren ook een stukje Stand By Me van Ben King. Een mooie poging van het viertal om hun overwegend jonge en vrouwelijke fans een beetje op te voeden.

All-American Rejects

Bij de dagopeners in de tent, The All-American Rejects, staan op de eerste vijf rijen ook alleen maar meisjes, die om te beginnen al het geduld moeten zien op te brengen om een wel erg lang en bombastisch intro uit te zitten.

Hollywood Undead blijkt een vreemde mix van Backstreet Boys, raprock en, met dank aan de maskers die de heren dragen, Slipknot. Het publiek lijkt het in ieder geval allemaal prima te vinden, gezien de enthousiaste reacties van vooral de voorste rijen.

Shinedown

Shinedown opent de laatste dag van Pinkpop het 3FM podium. Giel Beelen is blij dat er “eindelijk wat metal” staat. Maar meer dan een nog net niet vervelendere versie van Creed is de typisch Amerikaanse mainstream rockband niet. Metal voor mietjes dus. De zanger is er van overtuigd dat wij niet komen om hem te horen praten.

Kennelijk hoort hij zichzelf maar al te graag, want zijn klep houden doet hij niet. De band weet er in drie kwartier maar een beperkt aantal nummers doorheen te jagen en het anti-racismebetoog voegt ook niet veel toe. Het veld loopt dan ook snel leeg en bij de zanger valt het kwartje: “Wat zijn jullie stil zeg, vinden jullie de show niet leuk?”

Novastar

Met Novastar is het ideaal uitkateren. Een plaatsje in de tent was voor de zelfbenoemde belg, Joost Zweegers woont al jaren in Antwerpen, misschien beter op zijn plaats geweest voor de intieme muziek van Novastar.

Toch komt het optreden van de singer/songwriter beter over op het hoofdpodium dan dat van Milow een dag eerder. “Dit is een nummer voor alle dames op het terrein die het veel te warm hebben”, en dat kunnen een hoop dames vandaag beamen.

Mando Diao

Voor Mando Diao komt de Pinkpopontmaagding eigenlijk veel te laat. De Zweedse band heeft al vijf studioalbums uitgebracht en trekt in Duitsland al jaren volle zalen. Dit verklaart waarschijnlijk ook het opvallend grote aantal Duitsers op Pinkpop dit jaar. Bij Nederland begint het kwartje eindelijk te vallen met radiohitje Dance With Somebody. En terecht, de Zweden verdienen het.

Tien minuten voor aanvang is het veld voor het 3FM-podium haast afgeladen. Mando Diao is het rauwe geluid ondertussen een beetje kwijt, maar het publiek slikt de Zweedse poppy garagerock voor zoete koek. De vijf zweden openen met Sheepdog, het nummer waarmee het allemaal voor Mando Diao begon.

Vanaf dat moment is de menigte gelijk goed los. De handjes mogen op elkaar en Mando Diao laat veel meisjes dansen. Vooraan ontstaat zelfs een ware pit. Nederland is eindelijk overtuigd, Mando Diao is dé ontdekking van het mainstream Pinkpop-publiek.

Amy McDonald

Amy Macdonald blijft een aandoenlijke verschijning. De charmante Schotse heeft haar donkere haar ingewisseld voor blonde lokken, maar de mannen geven er waarschijnlijk niet minder om. Amy is goedgemutst, kletst lekker en past zelfs prima op dat grote podium. De blazersectie blijkt een goede aanvulling.

Voor de show covered Macdonald Bruce Springsteen's Dancing in the Dark maar eens. Soms brabbelt ze met haar Schotse accent wat onverstaanbaars. Het deert allemaal niet, Amy mag alles.

Franz Ferdinand

Franz Ferdinand bewijst maar weer eens een typische festivalband te zijn. De Schotse band kiest wederom voor een greatest hitsshow, veel nummers van het laatste album worden er helaas niet gespeeld.

Toch krijgen de vier zoals altijd de handjes op elkaar en zingt het publiek uitbundig alle lalalala's en ohohohoh's mee. Niets nieuws onder de zon dus, we zijn niet anders van ze gewend. Franz Ferdinand is nog steeds een feestje.

Katy Perry

Katy Perry is vandaag de act die iedereen toch stiekem even wil zien. Kan de kleine Amerikaanse van het stoute liedje over zoenen met een meisje een uur lang boeien? De zangeres geeft een wervelende liveshow, met als podiumdecoratie een opblaaskat en geglazuurde appels ter versiering van haar microfoonstandaard.

De mierzoete popliedjes doen het glazuur bijna van de tanden spatten. Als Pinkpop ooit met een barbie-set zou komen, zou het er ongetwijfeld zo uitzien.

Jeugd van Tegenwoordig

Wat kunnen we nog zeggen over De Jeugd van Tegenwoordig? Hossen gegarandeerd. Bruce Springsteen wordt flink geëerd, P. Fabergé heeft zelfs drie dagen voor Bruce in de rij gelegen. Het is bijna een wonder dat het Rode Kruis geen overuren heeft gedraaid – blikken bier en gesigneerde cd's worden zonder pardon het publiek in geslingerd.

Ook worden we massaal welkom geheten in de kerk van De Jeugd van Tegenwoordig, maar het ziet er naar uit dat we niet voor het zingen de kerk uit gaan. 'Bier en tieten', roept Vieze Fur. Even ziet het er naar uit dat ons feestje wordt verpest door donkere regenwolken, maar de bui lijkt richting Anouk te drijven. Helaas, we worden niet gespaard maar getrakteerd op een ware hoosbui. Het deert niet, een feestje in de regen mag ook.

Anouk

Net voor het optreden van Anouk barst een wolkbreuk los boven de voormalige Draf- en Renbaan. Het enorme stemgeluid van de Haagse zangeres weet de wolken echter vrij snel te verdrijven en onder begeleiding van frisse reggae en klassiekers als Nobody's Wife, Lost en R U Kiddin' Me.

The Kooks

The Kooks trapt af met Always Where I Need To Be en het publiek pikt het gelijk. The Kooks weet zijn reputatie echter niet waar te maken, zanger Luke Pritchard zit er regelmatig naast en is duidelijk onder invloed van iets.

Niet dat de fans dat wat deert, slipjes en andere liefdesverklaringen vliegen de band om de oren. De condooms zweven dan ook door de lucht. Alleen de drummer van The Kooks lijkt zich uit het zweet te werken, de rest van de band stelt zich vrij zoutloos op. “Are We Still There?” vraagt Pritchard. Wij wel, maar jij ook Luke?

The Ting Tings

The Ting Tings bewijzen maar weer eens dat het duo live velen malen beter uit de verf komt dan op plaat. Zangeres/gitarist/toetsenist krijgt het publiek al vroeg in de set op haar hand door in gebroken Nederlands een briefje voor te lezen.

“Gefeliciteerd met jullie verjaardag. Mijn Nederlands is shit, maar het enige dat we willen is dat jullie gaan dansen.” Als de band dan ook nog als toegift een mix van Walk This Way, Ghostbusters en nog wat gouwe ouwe jaren ’80 hits doen is de tent definitief om.

Snow Patrol

Snow Patrol wordt enthousiast ontvangen, maar afsluitende act van het festival blijkt toch nog een maatje te groot voor de Schots-Ierse band. Aan de inzet van Snow Patrol valt niks af te dingen, maar de meute die nog tijdens de show reeds naar de auto vertrekt in de hoop de files voor te zijn, spreekt boekdelen.

Tip de redactie