LANDGRAAF – De tweede dag van het Pinkpopfestival is nog warmer dan de eerste, en ook qua muziek is het weer goed toeven in Landgraaf.

De Staat opent het 3FM-podium. Zanger Torre Florim bedankt Bruce Springsteen voor de mooie openingsact en maakt gelijk handig gebruik van de aanwezige televisiecamera´s om de groeten te doen aan zijn moeder. “Ze was gisteren jarig. Dag mam.”

Het Nijmeegse vijftal heeft een goed jaar. Hun debuutalbum Wait For Evolution werd ook buiten de landsgrenzen erg goed ontvangen. Florim kan het nauwelijks geloven en meldt met gevoel voor understatement: “volgens mij gaat het best goed voor een eerste keer op Pinkpop. Ik ben trots.”

Milow

Milow mag het spits afbijten op het hoofdpodium, een eervolle plaats. Dat doet hij niet slecht - mits je jezelf in het gras neervlijt, de ogen sluit en de kater weg waant. Jonathan Vandenbroeck probeert het leuk, maar het komt op de grote festivalweide helaas niet over. Misschien is het de overbodige achtergrondzang wat het optreden wat kneuterig maakt, misschien zijn de rustige singer-songwriter liedjes van de Belg simpelweg te klein voor het grote podium.

Na Milow is het voor de bezoekers kiezen tussen een bierfeest of een dansfeest. Op het 3FM-podium is het biergooifestijn van Rowwen Hèze, in de tent zorgt Kyteman's Hiphop Orchestra dat het dak er voor het eerst deze zondag af gaat.

Kyteman

De nog piepjonge Colin Benders voert in de tent de leiding over een bont gezelschap aan blazers, rappers en strijkers. Hij dirigeert letterlijk zijn ‘orkest’. De mix van jazz en hiphop gaat er bij het festivalpubliek in als koek en vanaf de eerste toon kan de band geen noot fout spelen.

Tip voor de Lowlandsbezoeker: reserveer vroeg een plekje als je er bij wilt zijn, want op Pinkpop staan de rijen ver buiten de tent en de club van Benders staat garant voor een feestje waar je bij geweest moet zijn. Het Pinkpoppubliek schreeuwt na afloop om meer, maar na een extra nummer moet de stekker er toch echt uit. Kyteman heeft er in één klap honderen fans bij.

Rowwen Hèze

Het optreden van de regionale helden Rowwen Hèze is een cadeau van de provincie Limburg aan de organisatie van Pinkpop ter gelegenheid van de veertigste editie van het evenement. Pinkpopbaas Jan Smeets kijkt dat gegeven paard toch mooi in de bek, want ook hij is rond half drie te vinden bij de hiphopbeats van Kyteman, en niet bij de regiorock van Rowwen Hèze.

Volbeat

Volbeat is iets voor half 4 na de wat gezapige set van Milow de eerste band die met hun vuige rock ‘n’ roll het publiek bij het hoofdpodium wakker schud. De Denen houden niet het volle optreden de spanning erin, want de nummers gaan na verloop van tijd wel erg op elkaar lijken.

Volledig volgens alle rockclichés staat er een fles Jack Daniels op het podium. “Gestolen van Amy Winehouse”, aldus zanger Michael Poulsen. De band heeft in ieder geval lef, want niet alleen wagen ze zich aan een stukje Reign In Blood van Slayer, ook oefent het viertal een nummer dat nog niet af is. Toch niet heel erg gebruikelijk bij een festivalset.

Madness

De vrolijke 2 tone van Madness is de ideale muziek voor heerlijk zomers weer en alleen al daarom kan de band op veel enthousiaste reacties uit het publiek rekenen.

Uiteraard spelen de Britten ook de nieuwe single, Dust Devil, die als vanouds de hoogste regionen van de Engelse hitlijsten bevolkt. Ook pleziert de band de bezoekers met de grootste hits uit het oeuvre: Our House en It Must Be Love.

Zanger Suggs probeert teleurgestelde Depeche Mode fans wat op te vrolijken en poogt Personal Jesus te coveren, wat bijzonder weinig bijval krijgt. Wel een succes zijn de paar regels van The Beatles’ Help die hij later inzet. Die worden uit volle borst meegezongen en vormen een mooie overgang naar de Madness-hit Baggy Trousers.

Krezip

Krezip mag dan zijn plaats verdiend hebben in de Nederlandse popgeschiedenis, een volwaardige vervanger van Depeche Mode is het natuurlijk niet. Die schoenen zijn de Brabanders veel en veel te groot en voor velen zal hun optreden dan ook schrale troost geweest zijn.

Op sommige plaatsen op het terrein klinkt bij opkomst luid boegeroep, maar op andere plaatsen worden hele nummers van de band woord voor woord enthousiast meegezongen. De band gooit zelf nog wat olie op het vuur door zich te wagen aan een paar minuten Just Can't Get Enough, een van de grootste hits van Depeche Mode.

Krezip speelde al vier keer eerder op Pinkpop, in 2000, 2001, 2003 en 2007. Maar "ook de vijfde keer is nog leuk”, verzekert zangeres Jacqueline Govaert. Als afsluiting krijgt het publiek ook nog even de pasgeboren zoon van Govaert te zien.

Keane

De pianorock van Keane blijkt een van de favorieten van de dag, gezien de massale volksverhuizing die voor het optreden richting het 3FM-podium trekt. Het is vooral de energieke performance van zanger Tom Chaplin die de kar trekt al lijkt hij zelf enigszins verbaasd over zijn impact op de festivalgangers.

Placebo

Placebo heeft het bij voorbaat al niet gemakkelijk. Omdat Krezip de plaats van Depeche Mode inneemt, wordt Placebo een plaatsje opgeschoven. Dat betekent dat de Britse band de tweede dag van Pinkpop mag afsluiten, wat hoge verwachtingen schept.

Het drietal maakt deze verwachtingen gelukkig meer dan waar. De band speelt opvallend veel materiaal van het op het punt van uitkomen staande album, Battle For The Sun. De nieuwe nummers doen het goed op de festivalweide en vormen een prettige aanvulling op het ondertussen aardig indrukwekkende aantal undergroundhits van de band.

Zanger Brian Molko en consorten zijn overduidelijk in hun nopjes en komen niet één, maar twee maal terug voor een toegift, tot groot genoegen van het publiek.

Na deze waardige afsluiter op een dag vol zon en muziek is het tijd voor alle verbrande hoofden om tevreden de tent weer op te zoeken.

Bekijk alle lezersfoto's op NUfoto