De sportjournalistiek heeft te veel last van te kort en te snel, zei Ad van Liempt van tv-programma Andere Tijden vorige week. Het is een aangenaam pleidooi voor meer diepgang, voor slow journalism. Door Jurryt van de Vooren / Sportgeschiedenis Weblog.

Een week geleden werd het nieuwe sporttijdschrift Tussenstand, journalistiek sportboek gepresenteerd. Het moet een aanzet zijn tot betere, intensievere beoefening van de geschiedschrijving van de Nederlandse sport, aldus Van Liempt. Naast hoofdredacteur van het succesvolle tv-programma Andere Tijden is hij ook redacteur van Tussenstand.

Hij maakte het feest compleet tijdens zijn rede: "Wat ons betreft komt er ook een historisch sportprogramma op de Nederlandse televisie. Het plan voor Andere Tijden Sport ligt klaar en als de beslissers het willen kan het er binnen een half jaar zijn." Zijn pleidooi voor meer diepgang, voor slow journalism, bleef niet hangen in het niets, maar ging vergezeld van een concreet voornemen. Daar hebben we wat aan!

Sportjournalisten zijn net mensen

We hebben natuurlijk niet te klagen over het aantal uren sport op televisie, maar dat wil niet zeggen dat dit altijd even leuk en goed is. Wie wat op welk tijdstip uitzendt, wordt helaas door krachten beheerst, waar we wie hier geen invloed op kunnen uitoefenen. Maar misschien kunnen we wel iets doen aan de manier waarop sport in beeld wordt gebracht.

Mijn punt is een variant van de kruistocht van Joris Luyendijk tegen de verslaggeving over het Midden-Oosten. In zijn boek Het zijn net mensen benadrukt hij onder meer de gevaarlijk grote invloed van internationale persbureaus en professionele nieuws-lobbyisten op de dagelijkse berichtgeving over deze brandhaard.

De meeste journalisten lullen elkaar na zonder verder op onderzoek uit te gaan of iets eens in een ander perspectief te plaatsen dan het overheersende westerse. Hun leven raast van deadline naar deadline, waar juist in zo'n gebied vol conflict en tegenstellingen slow journalism wel eens nuttig kan zijn. Niemand schijnt daar nog en tijd zin in te hebben, omdat er weer een deadline wacht.

Stilstaan bij sport

Ook bij sport gebeurt dat te veel, alhoewel dat natuurlijk veel minder belangrijk is dan bij het nieuws van Luyendijk. Er moet echter méér zijn dan alleen het hijgerige verslag zelf, dat te vaak begint of eindigt met de vraag hoe de winnaar zich nu voelt.

Sportjournalistiek zou zoveel leuker en beter kunnen zijn als er meer ruimte komt voor diepgang, onder meer door een historische invalshoek. Zoals op 25 februari jongstleden op Nederland 2 met de Avond van de Elfstedentocht gebeurde, waarin uitgebreid werd stilgestaan bij de geschiedenis van deze ijsmarathon. Niet door wat beelden van vroeger fantasieloos achter elkaar te plakken, maar door enkele maanden fundamenteel onderzoek in archieven en vele interviews met betrokkenen. Dat weet ik, omdat ik samen met Marnix Koolhaas hiervoor verantwoordelijk ben.

Toch voelt het vreemd aan voor veel mensen om stil te staan bij sport, omdat sporters hier niet zo goed in zijn. Het moet hoger, sneller en beter - keer op keer. Voor de sport zelf klopt dat, maar voor de volgers hiervan niet altijd.

Ommekeer

Gelukkig heeft Ad van Liempt zich nu aangesloten bij de behoefte aan andere sportjournalistiek. Na jarenlang gedonder rond sportprogramma's lijkt eindelijk een ommekker in de lucht te hangen.

In 2005 werden we nog onaangenaam verrast door het nieuws dat Holland Sport moest verdwijnen. Dat bleek gelukkig niet waar te zijn, maar kort daarna maakte Studio Sport bekend dat er minder sportdocumentaires worden gemaakt vanwege bezuinigingen.

Bezuinigingen

Met bezuinigen op de Publieke Omroep is niets mis, maar doe dan het wel op de goede manier. Verkoop Lingo maar aan RTL of Tien en maak van de winst een goed sportprogramma. Bejaarden hebben tegenwoordig ook kabel, dus het parlement hoeft zich hiermee niet te bemoeien.

En er is sinds die Elfstedenuitzending een nieuw belangrijk argument om meer te doen met sport dan alleen het hijgerige verslag: afgelopen zondag keek een recordaantal van ruim één miljoen mensen naar dit programma. Er zijn naast mij dus meer mensen, die behoefte hebben aan dergelijke diepgang.