Vietnamveteranen op herhaling

RTL7 herhaalt sinds kort dagelijks The A-Team. Wat blijft er na twintig jaar over van wat voor een generatie kijkers dé jeugdserie was? Door Paul de Lange

In 1985 bracht de paus een bezoek aan Nederland. Een jaar eerder deden drie leden van The A-Team hetzelfde. In mijn herinnering maakte het bezoek van de tv-helden meer los dan dat van de paus. En terecht, want wie kon er nou eigenlijk beter problemen oplossen? Alleen al de beginwoorden van de tv-serie bewezen dat:

The A-Team

"If you have a problem, if no one else can help and if you can find them, maybe you can hire The A-Team." De gemiddelde dertiger zet na deze woorden moeiteloos de tune van The A-Team in. Het is de herkenningsmelodie van een generatie.

Al valt te betwijfelen of de ondertitelaar daartoe behoort. Die vertaalt doodleuk: "Als u een probleem hebt, waar niemand u bij kan helpen, bel dan het A-Team." Terwijl iedereen weet: The A-Team kon je niet bellen. Wie een probleem had, moest maar zien dat hij via via iemand tegenkwam die kon wijzen op het groepje voortvluchtige Vietnamveteranen. Het hoorde bij het mysterie dat rond 'the soldiers of fortune' hing.

Wat blijft daarvan over als je de afleveringen een ruime twintig jaar later terugkijkt? In De Wereld Draait Door maakten recent twee kijkers-van-toen de kampen duidelijk. Sophie Hilbrand verzuchtte dat het zo tegenviel. Acteur Mimoun Ouled Radi reageerde fel: "Hoe kan je dat nou zeggen? The A-Team is te gek, man."

Begintune

Na twee weken herhalingen valt voor beide kampen veel te zeggen. De begintune wekt nog steeds een verwachtingsvolle spanning op, al is het vooral de herinnering aan die spanning. Murdock is nog steeds een ongeëvenaarde mafketel, Hannibal en Face zijn nog steeds coole gasten en B.A. eh..., tsja, B.A. is wel erg over de top.

Hannibal

Maar het voornaamste minpunt: het lijkt wel uren te duren. Voordat het verhaal een beetje is opgebouwd, zijn we zo tien minuten verder. En het uitweiden van Hannibal over zijn befaamde plannen, hoe goed die ook 'together' komen, had achteraf gezien een stuk korter gemogen. Mijn neefjes van rond de tien lukt het niet een aflevering uit te zitten; het gaat hen veel te langzaam. Ik kan ze geen ongelijk geven.

Misschien is het maar goed ook als jongeren van nu het niet oppikken. Zo behoort The A-Team exclusief toe aan een generatie tv-kijkers. Die begrijpt waar het over gaat als generatiegenoot Hans Teeuwen zegt: "und der Vierter, der heißt Gesicht". Dertigers die als ze een bestelbusje huren het liefst een zwarte willen, om dan met zijn allen tegelijk de tune aller tunes door het busje te laten schallen.

Eigenlijk is het dagelijks programmeren van The A-Team om zes uur 's avonds een gotspe. Het hoort na zevenen te worden uitgezonden, aangekondigd door een TROS-omroepster als Ellen Brusse en voorafgegaan door een jaren-tachtig-programma als De Eerste De Beste. Zonder zwevende reclameblokken, laat staan onderbrekende reclames.

Je moet er een week lang reikhalzend naar kunnen uitkijken en het op het schoolplein kunnen naspelen. Dat The A-Team komt nooit meer terug. Iedere dertiger met een nostalgische inborst zal derhalve een keuze moeten maken: die tussen herinnering en herhaling.

The A-Team, maandag t/m vrijdag, RTL 7, 18.00 uur.

Tip de redactie