Hoera! Halleluja. Prijs de zwarte godin uit het verre Amerika. Oprah Winfrey heeft in Zuid-Afrika een school voor arme kinderen geopend. En natuurlijk stond ze met haar giechel vooraan om met een rijtje Leuk Lachende Donkere Leerlingen een lint door te knippen. De Zuid-Afrikaanse kinderen waren zo aangekleed dat ze goed bij Oprahs kleding pasten. Door Nico Dijkshoorn.

Kostschoolgroen doet het altijd goed vlak naast liefdadigheid. Oprah houdt van het grote gebaar. Eigenlijk is het nog bescheiden, deze opening. Ik verwachtte dat ze een analfabetisch kindje op haar rug de klas in zou dragen, ondertussen een nieuw nummer van haar eigen tijdschrift opengeslagen voor zich uit houdend.

Schaamteloos

Als je het hebt over schaamteloos, dan heb je het over Oprah. Alles voor de kijkcijfers, alles voor de naamsbekendheid. Mensen met een eigen tijdschrift, je moet ze wantrouwen. Wat vooral zo stoort aan Oprah is de bewondering om wat zij dan toch maar heeft bereikt. Grenzeloos is de euforie als zij alleen al de studio betreedt.

In Nederland ziet dat er gelukkig nog altijd zwaar geregisseerd uit. Als Robert Jensen binnenkomt moet het publiek verplicht klappen en schreeuwen en daarna mixt de regie het applaus er bij de montage zestig keer per show keihard in. Catherine Keyl, hetzelfde idee.

Vaak zie je, als je goed oplet nog iemand met een stuk papier boven zijn hoofd staan zwaaien. Moet het publiek even net doen alsof ze enorm genieten en daarna moeten ze een half uur luisteren hoe Rob de Nijs met zijn incontinentieprobleem omgaat ('is dat niet lastig, als je net op je motor zit')

Hysterisch

Bij Oprah is dat niet nodig. Sterker nog, je moet haar publiek afremmen. Als je vlak voor de uitzending alleen haar naam laat vallen gaan de mensen huilen. Een keer in je leven bij Oprah zitten en dan sterven, dat idee. Hysterisch publiek.

Als Oprah opkomt, altijd expres van achter uit de studio, zoals Mozes de Rode Zee openspleet, beginnen mensen te huilen en schreeuwend aan hun eigen wangen te trekken. Ze kunnen het niet geloven. Ze zien Oprah in het echt!

Oprah Fat Ass

En Oprah vindt het wel goed. Een zwarte vrouwelijke paus. Houd maar op met zoeken. We hebben haar al lang. Zelden iemand gezien die zo in haar eigen mythe is gaan geloven. Geen greintje ironie. Ze laat zich in een orkaan van applaus, gegil en gejoel uitgebreid bewonderen. Ja, ze is het echt. En wat ziet ze er goed uit!!!

Vorige maand had ze nog de reet van een walrus, maar nu, dankzij het speciale Oprah Fat Ass dieet, ook bij u in de boekhandel, kan ze weer in haar kokerrokje. Emotie. Ze wacht nog even voor ze gaat zitten.

Nog een buiging, nog een shot van vrouwen in het publiek die elkaar geëmotioneerd aankijken. Zij zijn in de nabijheid van de zwarte madonna. Als ze dat morgen in hun dorp vertellen!

In die ambiance moet er dan nog een talkshow plaatsvinden. Kansloos. De hele show dient vanaf de eerste uitzending maar één doel: Oprah heilig verklaren. En dat levert griezelige taferelen op.

Haar interviews, met wie dan ook, of dat nu Michael Jackson, een half verbrandde vrouw of een ex-crackverslaafde is, ze hebben het karakter van een biecht, een openbare boetedoening.

Oprah tolereert haar gasten heel even naast zich op hetzelfde podium, luistert als een koningin, zegt af en toe iets heerlijks feel good Oprahs en daarna gaat de gast weer eens op huis aan.

OK, hij heeft zijn vrouw geslagen of een baby uit het raam gehangen maar Oprah heeft zijn zonden weggenomen. Het is goed zo. Volgende maand nog het afgesproken gratis interview in haar tijdschrift en hij kan weer verder.

Waterproof mascara

Het heeft niets met een talkshow te maken. Het is een razende publiciteitsorkaan die nu zelfs ook over Afrika heen raast. We kunnen er op wachten, de beelden van Oprah in Afrika, waar ze huilend op de goede camera, met haar eigen merk waterproof mascara op, haar roots gaat ontdekken.

En die Zuid-Afrikaanse leerlingen dan? Die leren de komende jaren wat het betekent om steeds gefilmd te worden en hoe ze moeten lachen als ze één keer per jaar Oprah komen bedanken voor een bedrag wat zij dagelijks alleen al met reclames verdient. Welkom in het schitterende barmhartige westen, meisjes. Gooi dat haar los, scheur je los uit haar klauwen en zeg James na. "Say it loud, i'm black and proud!"