Cabaret met een heel klein beetje hersens

Ik lees dat Youp van ´t Hek het zat is dat iedereen overal een mening over heeft. Daar kijk ik niet van op. Zijn ergernis komt op een heel voorspelbaar moment. Door NU.nl/Nico Dijkshoorn

Vlak voor kerst, als de meeste cabaretliefhebbers net Youps laatste bij elkaar geharkte boekje als kerstcadeau hebben gekocht en dus net als deze saloncabaretier, razend populair in de vorige eeuw, weer is verzekerd van genoeg miljoenen om tot diep in 2043 onbeperkt foute broeken te kopen, precies op dat moment komt hij met dit lekker brutale standpunt. We moeten ons bek houden.

Meninkjes

Ik was Youps meninkjes al wat langer zat. We wisten het nu wel, dat geblaas en geschreeuw op het podium in een oversized lichaam met zorgvuldig gecultiveerd vlashaar. Ik snap heel goed dat Youp een beetje moe wordt van al die vraagjes en steeds die microfoon voor zijn kanis. Hij heeft namelijk al jaren niets meer te melden.

Zelfs Youp kan zichzelf niet meer horen. Een herhaling van zetten vanaf zijn eerste show. Cabaret met een heel klein beetje hersens, zo heb ik het altijd ervaren. Youp vindt dat we moeten leven alsof iedere dag de laatste dag kan zijn. Dat is zijn visie. Ga dat in Afrika vertellen, denk ik dan.

Lekker met je dikke pens midden op een dorpsplein in Sweto Mkbili de mensen bij hun schouders pakken, die vliegen van hun lichaam schudden en zeggen: ´mens, durf te leven!!´ Want dat wil Youp. Met dit banale levenmotto trekt hij al een half mensenleven lang door het land. Leef je leven! Het kan zomaar voorbij zijn.

Filosofietje

Ongeveer het idee dat iedere boerenlul twee keer per jaar heeft als hij aan de rand van een graf staat. `Ja, wat maak ik me nou druk. Dood is nog erger.` Normale mensen laten dat even indalen, geven het een plaats en leven weer door. Youp niet. Die maakt er kleinkunst van en perst iedere druppel geld uit zo´n filosofietje. Kleinkunst, nog zoiets. Het woord zegt het al. Erger kan niet. In een zaal vol gelijkgezinden tegen het grootkapitaal en de jachtige maatschappij gaan staan schreeuwen en daarna met zijn allen weer in de BMW naar het tweede huis in Frankrijk rijden.

Maar er is hoop. Youp begint blijkbaar zelf ook door te krijgen dat niemand meer zit te wachten op al die meninkjes van Freek, Lebbis en Jansen en Youp zelf. Het is gedateerd gedoe. Lachen om oude mannetjes die een kunstvorm bedrijven uit vervlogen tijden. De stuiptrekkingen van deze kluit wanhopige lolboekjes, daar mag ik wel graag naar kijken.

Kabouter windvaantje

Freek, die een dag voor de verkiezingsconference Seth Gaaikema nog belachelijk zat te maken, kwam zelf tijdens de conference weer eens aankakken met de stijlvorm Modern Sprookje. Wouter Bos `kabouter windvaantje` noemen of zo. Het was een genante vertoning. Lebbis en Jansen, ook van dat gedateerde schreeuwcabaret.

Een grap maken en dan met je armen over elkaar met een rood geverfde kuif de zaal in loeren. Het is dat Dolf Jansen na ieder optreden lekker naar huis kan hollen om te trainen voor de marathon, anders was het verloren tijd.

Pinguïn

Ik zeg: juist lastig blijven vallen met meninkjes die van ´t Hek. Morgen ga ik posten bij de bioscoop en dan maar wachten tot hij naar buiten komt. `Meneer van ´t Hek, u was naar een film over pinguïns. Leven pinguïns wel alsof iedere dag de laatste is Meneer van ´t Hek?

Youp, Youp, luister nou, niet weglopen, staat de pinguïn niet ook voor het zwart-wit denken in Nederland?` Blijven achtervolgen, tot in zijn auto en hem dan vlak voor het wegrijden het laatste flesje Buckler in zijn hand drukken. Heeft hij iets om over na te denken.

Blijven stellen, die lastige vragen, waar we hem ook zien. Youp lulde Buckler van de markt. Laten wij Youp van het podium proberen te lullen.

Tip de redactie