De nominaties voor de beste Nederlandse sporters van 2006 zijn bekend. Ook een voetbalploeg maakt hierop kans, maar dat moet voorkomen worden! Al is het maar om Hugo Borst te pesten. Door Jurryt van de Vooren / Sportgeschiedenis Weblog.

Elk jaar worden prijzen uitgedeeld aan respectievelijk de sportman, sportvrouw, gehandicapte sporter, sportploeg en coach van het jaar. Eigenlijk is er altijd wel gedonder hierom, omdat topsporters nu eenmaal niet van verliezen houden. Tenslotte is dat het kenmerk van de echte sporter. Dat bijvoorbeeld Leontien Zijlaard – Van Moorsel vier keer won en Inge de Bruijn slechts één keer vond de zwemster niet leuk. En geef haar eens ongelijk.

Hiddink

Zo was Guus Hiddink het er vorig niet mee eens hoe de stemprocedures verlopen voor de verkiezingen van NOC*NSF voor de beste sporters van het jaar. Boos zei hij: "Voetballers winnen die prijs niet, kijk naar Feyenoord in 2002."

"Zolang er geen éénduidige criteria zijn, wil ik best naar zo’n gala gaan om bij te praten met andere coaches. Maar niet als genomineerde. Wereldwijd hebben we met PSV eer voor Nederland behaald, dat merk ik dagelijks. Maar op zo’n gala worden zeilers, roeiers en anderen altijd hoger aangeslagen dan voetballers, wielrenners of tennissers."

Hugo Borst

Hij kreeg daarop steun van Hugo Borst. "Waarom voetballers niet zouden winnen? Omdat het voetbal is natuurlijk. Voetballers worden overbetaald en ze trainen, in vergelijking met andere sporters, erg weinig. Beide stellingen kloppen. Maar om de grootste sport in Nederland met zoveel afgunst te bezien door al die andere sporters is wel erg flauw."

Sinds 1995 hebben voetballers inderdaad niet meer gewonnen, maar daarvoor was het wel vaak raak. Van 1968 tot 1995 won maar liefst negen keer een voetbalploeg als Ajax, Feyenoord, IJsselmeervogels (!) en het Nederlands Elftal. Wellicht zijn de andere sporters nu met een inhaalslag bezig.

Verschillen in de sport

We mogen er nu al rekening mee houden dat deze discussie opnieuw gaat losbranden, want er is weer een voetbalploeg genomineerd: het Nederlands Elftal onder de 21 jaar, dat dit jaar Europees Kampioen werd. Het team neemt het op tegen de Nederlandse hockeyvrouwen en de Nederlandse springruitersploeg. Wat mij betreft winnen óf de hockeyers óf de ruiters, omdat voetbal toch al genoeg aandacht krijgt. Nog meer is niet nodig, me dunkt.

Want voetbal heeft in het algemeen niet te klagen over aandacht op tv. Onderzoek toont aan dat van 2000 tot en met 2005 de aandacht voor voetbal in de Nederlandse sportuitzendingen is toegenomen van 25 procent naar 32 procent.

Sporten als schaatsen, tennis en wielrennen verloren juist terrein. Niet in absolute uren trouwens, maar procentueel. Want door de opkomst van commerciële zenders is het aantal uren voor sport stevig toegenomen, maar wel heel selectief.

Gehandicaptensport

Gehandicaptensport bijvoorbeeld kreeg in 2005 maar zestig minuten aandacht van de 2.183 uren die aan sport werd besteed op de Nederlandse zenders. Met andere woorden: van de 91 dagen aan zendtijd (want zoveel is 2.183 uur) was er nog net een uurtje voor gehandicaptensport!

Het is dus vooral voetbal, dat in de afgelopen jaren heeft geprofiteerd van de media-aandacht. Maar als voetballers een keer een prijsje niet pakken, gaan ze schreeuwen alsof zojuist de Derde tot en met de Zevende Wereldoorlog tegelijkertijd is uitgebroken.

Die media-aandacht staat ook in geen enkele verhouding tot de meest beoefende sporten van Nederland. Iets meer dan tien procent van de Nederlandse sporters deed in 2003 aan veldvoetbal, wat een heel ander cijfer is dan de 25 tot 30 procent van de media-aandacht hiervoor. En er is nog een opvallend iets: voetbal wordt – verrassend! – vooral door mannen gedaan: 19,5 procent. Bij de vrouwelijke sporters heeft slechts 3,4 procent zich aangesloten bij een voetbalclub.

Mannen

De enorme aandacht voor voetbal op tv is dus niet alleen bovengemiddeld hoog, maar ook nog eens alleen op mannen gericht. Dit is overigens een hele voorspelbare conclusie – dat weet ik ook wel. Het is nu wel een extra argument om niet te stemmen op voetballers. Want waarom moeten we in sportuitzendingen vooral kijken naar wat alleen mannen leuk vinden?

Nederlandse sporters: stem volgende week dus niet op het Nederlands Elftal onder de 21 jaar! Niet omdat deze prestatie niets voorstelde – integendeel! – maar om een statement te maken tegen dat machogezeur van de voetbalwereld.