Een gebrek aan borsten

De gemeente Arnhem wil een einde maken aan discriminatie bij de deur van horecagelegenheden. Een charmant initiatief, maar in de praktijk volstrekt kansloos. Door Christiaan Alberdingk Thijm

Wat hebben Willibrord Frequin, Ted de Braak en Emile Ratelband met elkaar gemeen? Ze komen alledrie uit Arnhem. Met een beetje geluk kan je het drietal op een zaterdagavond in een disco op de Korenmarkt aantreffen. Dat is de plaats waar swingend Arnhem zich volgens de Wikipedia verzamelt voor het levendige uitgaansleven van de stad. Wie je daar niet zal aantreffen is de Marokkaanse gemeenschap van Arnhem. De disco's in Arnhem hebben een streng deurbeleid en dat betekent: geen Marokkanen, in ieder geval geen jongens tussen de 18 en 25 jaar.

Burgemeester Pauline Krikke heeft deze week besloten een einde aan die situatie te maken. Er komt een panel Duidelijk Deurbeleid dat klachten gaat beoordelen van burgers die op grond van hun huidskleur de toegang tot een horecagelegenheid zijn geweigerd. Wanneer het panel een klacht terecht vindt, wordt de naam van de horecagelegenheid op de site van de gemeente gepubliceerd. Een echte name and shame site dus. Alle horecaondernemers hebben aangegeven achter het plan te staan. Tsja, wie is er nu vóór discriminatie?

Pukkelige vrienden

Ik ben in mijn vrolijke jaren met enige regelmaat de toegang geweigerd tot een club. Een behoorlijke pijnlijke ervaring. "Maar waarom mogen we dan niet naar binnen?" vroeg ik dan verongelijkt, wetende dat er geen eerlijk antwoord kwam. De gemiddelde uitsmijter zegt dan dat het een besloten avond is of zoiets. Ondertussen hoefde ik maar naar mezelf en mijn twee pukkelige vrienden naast mij te kijken om te weten waarom de deur voor ons gesloten bleef: een algemeen gebrek aan hipheid en borsten in het bijzonder. De oplossing was: mijn vrienden inruilen voor vriendinnen en exorbitant hoge fooien geven bij het vertrek. Het genot om een rij bij de deur te passeren, de uitsmijter nonchalant te begroeten om vervolgens naar binnen te schrijden was groot. Ik wel, jullie niet.

Er bestaat geen verplichting om iedere willekeurige voorbijganger in je club binnen te laten. Dat begrijpen ze in Arnhem ook wel en daarom gaan ze de disco's rond de Korenmarkt helpen beleid te formuleren. Deurbeleid. De horecagelegenheid moeten huisregels vaststellen op grond waarvan je al dan niet wordt binnengelaten. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Het werkelijke beleid laat zich namelijk niet zo makkelijk in duidelijke regels vatten: je mag naar binnen als je twee borsten hebt en langer dan 180 cm bent. Uiteindelijk worden het dan regels als: verzorgde kleding of geen afgetrapte schoenen. Daar kan een goede uitsmijter bij de deur nog alle kanten mee op.

Het is natuurlijk een prachtig initiatief van Krikke, maar het heeft geen kans van slagen. Je moet wel een hele domme uitsmijter zijn om iemand te weigeren vanwege zijn huidskleur. Er zijn tal van andere redenen om de deur dicht te houden. Discriminatie is niet te bewijzen.

Tip de redactie