De echte belangen van het IOC

De ziel van de sport is verkocht, omdat het IOC heeft besloten de olympische zwemfinales van 2008 in de ochtend te plaatsen. Die conclusie van onder meer de Zwembond en de NOS zal vast wel kloppen, maar gaat al tientallen jaren op. Door Jurryt van de Vooren/Sportgeschiedenis Weblog

In Athene moest de olympische marathon op het heetst van de dag worden gelopen – tegen de belangen van de sporters in.

En de keuze om in 1996 naar Atlanta te gaan in plaats van Athene had dezelfde reden: geld. Sinds het drama van de Olympische Spelen van 1976 in Montreal zijn centjes simpelweg erg belangrijk.

Zwemfinales

Of het schandalig is of niet dat de zwemfinales zo vroeg worden gehouden om de Amerikaanse tv-kijker te plezieren, is iets waar ik mij vol overtuiging niet mee bemoei. Maar waarom opeens nu die plotse verontwaardiging voor de argumentatie voor dit IOC-besluit? What's new?

Het zal met belangen te maken hebben, want twee jaar geleden had de Zwembond in Athene kunnen zien dat de marathonlopers over smeltend asfalt de dikke veertig kilometer moesten lopen. De atleten mochten niet vertrekken op het gunstige tijdstip van acht uur ’s ochtends maar juist om zes uur ’s avonds. Waarom? De tv-kijkers in Amerika, beste lezer.

En het maakte nogal wat uit in 2004. Want om zes uur ’s avonds heeft de Griekse zon al uren en uren op het asfalt staan bulderen, wat in de ochtenduren niet zo is. Kijk eens naar onderstaand lijstje onder welke condities de andere olympische marathons werden gelopen.

1896, Athene, 14,8 graden
1900, Parijs, 26 graden
1904, St. Louis, 30 graden
1908, Londen, 27 graden
1912, Stockholm, 25 graden
1920, Antwerpen, 14,1 graden
1924, Parijs, 23 graden
1928, Amsterdam, 14,8 graden
1932, Los Angeles, 23,9 graden
1936, Berlijn, 21 graden
1948, Londen, 18 graden
1952, Helsinki, 15 graden
1956, Melbourne, 26,5 graden
1960, Rome, 21,6 graden
1964, Tokio, 16,3 graden
1968, Mexico-Stad, 16,1 graden
1972, Munchen, 23 graden
1976, Montreal, 20,8 graden
1980, Moskou, 18 graden
1984, Los Angeles, 21,8 graden
1988, Seoul, 20 graden
1992, Barcelona, 25 graden
1996, Atlanta, 22 graden
2000, Sydney, 14 graden

In 2004 was het met de vrouwenmarathon zo'n 35 graden. Paula Radcliffe was kanshebber voor goud, maar stapte uit door die onmenselijke omstandigheden. Zelf stond ik die dag langs de route en dat was al verschrikkelijk – laat staan zelf die afstand lopen.

De Grieken hadden dat trouwens voorzien en wilden de marathon daarom om acht uur ’s ochtends afwerken. Maar dat mocht niet, omdat er andere belangen in het spel waren. Dezelfde als nu…

Hetzelfde was het geval toen Atlanta de Olympische Spelen van 1996 kreeg toegewezen in plaats van Athene. De Griekse woede was begrijpelijk, maar het IOC koos ook toen voor geld en vergelijkbare belangen.

Als er dan echt iets moet veranderen met die Olympische Spelen moet het verzet wel consequent zijn. Want anders krijgen we over vier jaar misschien de atleten, over acht jaar de waterpoloërs en over twaalf jaar weer iemand anders.

Tip de redactie