Madonna begrijpt alle ophef over haar zwarte adoptiekindje niet. Ik eigenlijk ook niet. Hoe kan je daar nog verbaasd over zijn? Haar hele bioritme is al 30 jaar ingesteld op geforceerd shockeren. Lekker gekke dingetjes kopen op maandag, op dinsdag wat blauwe strepen aan de binnenkant van haar handen laten schilderen door een Indiase slaaf, op woensdag werken aan alweer een kutkinderboek en de rest van de week promoplannetjes verzinnen waarmee ze in het nieuws blijft als lekker gek dwars wijf. Door Nico Dijkshoorn.

Jammer dat een maand geleden een van die opzetjes niet doorging, namelijk Andries Knevel tijdens haar Nederlandse concert door zeven nichten live aan een kruis laten spijkeren. Andries had helaas iets anders te doen ergens in het land.

Kruisiging

Het is vrij lachwekkend hoe Madonna steeds na wat vaag Yin en Yang gelul wegkomt met dit soort opzichtige publiciteitstuntjes. Ja, die kruisigingact ging over de Paus enzo en dat dinges van Jezusreth ook een soort van verlost werd en dat DJ Mozes toen ook al gek was van muziek met een stevige beat er onder of zoiets. De ware reden om hangend aan een neon kruis een liedje te zingen is natuurlijk: zoveel mogelijk kaartjes verkopen. In het nieuws zijn.

Neukchoreografie

Wat een armzalige carrière. Doorgebroken omdat ze in een bh vroeg of we in haar groef kwamen en daarna voorgoed verslaafd aan aandacht. Wat hebben we in al die jaren al voorbij zien komen? Madonna met Michael Jackson hand in hand naar de MTV awards. Werkte goed, met een neusaapje op schoot wachten of je een prijs krijgt. Tongen met Britney Spears. Een neukchoreografie met ijzeren punttieten tijdens haar tournee. Op een colaflesje voordoen hoe zij Warren Beatty afzoog. Zichzelf helemaal terugvinden in India en meteen daarna in een wit trainingspak dansen op ouwe meuk van Abba. Tussendoor zong ze af en toe een plaatje vol.

En dan nu de adoptiezaak. Ze heeft, zoals iedere Bekende Amerikaan dat doet, gebiecht bij Oprah, ook al zo'n commercieel fossiel. Die taferelen kennen we inmiddels wel. Oprah die haar uitzinnige publiek net de nieuwste cd van Madonna heeft gegeven, haar gast daarna huilend omhelst, waarna een dramatisch verhaal volgt over Madonna's liefde voor haar adoptiekind.

Er is allemaal niets van waar, dat ze het uit verveling adopteerde. Ze houdt echt van hem. Dan weer een omhelzing en na de commercial break vertelt Oprah alweer huilend dat er nog nooit iemand mooiere trainingspakken heeft gemaakt en dat Madonna's nieuwste kinderboek over een jongetje gaat die eigenlijk borsten wil. Vanaf volgende week in de winkel maarrrrr.... ook dat boekje ligt onder uw stoel! Madonna huilend af.

Poolvosje

Het is natuurlijk gewoon een ordinaire, ziekmakende trend, bekende mensen die zwarte zielige kindjes adopteren. Waarschijnlijk is het fiscaal aftrekbaar en staat het leuk bij je witte bankstel. Brad Pitt heeft er ook eentje. Die vond de kleur van Namibische kinderen het beste bij zijn schoenen passen. Elton John denkt aan een lichtgeel Chineesje bij zijn nieuwe bril. Zolang het scoort zullen alle bekende adoptie-ouders verklaren dat het hun leven absoluut verrijkt, tot het opeens weer happening is om dieren lief te vinden. Zitten ze opeens allemaal met een geadopteerd poolvosje op schoot.

Kinderen adopteren is gewoon een ordinaire marketingstool om jezelf als grootverdiener naar buiten toe te presenteren als Voelend Mens. Als Madonna oprecht was in haar liefde voor Mbeki Kabilu dan zou ze alle negatieve publiciteit op de koop toe hebben genomen en was ze juist niet bij Oprah gaan zitten. Een dikke vinger voor alle roddelaars. Maar er moest een carrière worden gered.

Wildgroei

Ondertussen maak ik me zorgen over de effecten op de Nederlandse BN'ers. Tot nu toe was het wel te overzien. Paul de Leeuw en Connie Breukhoven. Maar ik verwacht wildgroei. Arie Ribbens schijnt negentien kindjes uit Senegal te willen adopteren om altijd, wanneer hij dat maar wil, een polonaise te kunnen dansen en Gonnie van Oudenallen wil een afrikaantje met een niet te moeilijke naam. Wel lekker donker, anders herkent ze hem niet.