Bek houden!

Tijdens de Winterspelen in Turijn was een hongerstaking van Tibetaanse activisten. Als dat in 2008 gebeurt met de Spelen in Beijing mogen journalisten daar niet over schrijven. De Nederlandse Journalistenvakbond kondigt daarom actie aan. Welke olympische vrede? Door Jurryt van de Vooren/Sportgeschiedenis Weblog

We kunnen zeggen dat de Chinezen een jaar geleden al begonnen te zeuren in – nota bene! - Amsterdam. Een debat over mensenrechten in China werd toen gefrustreerd, omdat de Chinese ambassade in Nederland daar even geen zin in had.

Vorige maand is ook internationaal duidelijk geworden dat tijdens de Olympische Spelen van 2008 weinig mogelijk is: buitenlandse journalisten moeten tijdens het evenement hun berichten laten screenen door het Chinese persbureau Xinhua, dat in handen is van de Partij.

Iedereen snapt dat tijdens de Olympische Spelen van 2008 van alles kan gebeuren om de wereld er op te wijzen dat de mensenrechten in China aan alle kanten worden geschonden en dat Tibet illegaal wordt bezet. Een half jaar geleden bijvoorbeeld was er al een gedurfde actie van een Tibetaanse activist in Beijing, die tijdens een officieel partijcongres een protestdoek ontrolde, ondanks de aanwezigheid van 15.000 (!) ordehandhavers. Hij wist nog te ontsnappen ook.

En nu wordt het journalisten zelf duidelijk wat er hun te wachten staat in 2008. Vorige maand is door het Chinese organisatiecomité een aantal spelregels opgesteld, waaraan ze zich dienen te houden: 'Maatregelen voor de berichtgeving door buitenlandse media.' Artikel 11 valt heel slecht, omdat daarin is vastgelegd dat buitenlandse journalisten hun berichten niet zonder controle in hun eigen media mogen afdrukken. Als ze dat wel doen, donderen ze maar op. Hup, het land uit.

De Nederlandse Vereniging van Journalisten

Thomas Bruning daarom maar eens gebeld, algemeen secretaris van de Nederlandse Vereniging van Journalisten NVJ. Hij kondigde meteen actie aan. "Dit kaarten we aan bij de internationale journalistenorganisatie. We zullen moeten bekijken hoe we dit gaan aanpakken, want dit kan natuurlijk absoluut niet."

Dat overleg moet er toe leiden dat het Internationaal Olympisch Comité onder druk wordt gezet om de vrijheid van journalistiek te garanderen tijdens de komende Zomerspelen. Geen overbodige luxe, want tot nu toe doet het net of er niets aan de hand is. Toen er vorige maand tegen het IOC werd verteld dat het met de mensenrechten in China nog steeds niet zo best is gesteld, zei het comité: “Het duurt nog twee jaar voor het zover is en daarom is het te vroeg om nu al een hard oordeel uit te spreken.”

Zo’n lulverhaal heeft het IOC nu ook vast al klaar liggen, want als er echt geld verdiend kan worden, zijn net als in de rest van de wereld principes vooral bijzaak.

"En wat doet het NVJ dan, als dat artikel niet wordt aangepast?"

"Zo ver is het natuurlijk nog lang niet", aldus Bruning. "Maar in dat geval zal de NVJ zeker een internationale oproep plaatsen voor een journalistieke boycot van de Olympische Spelen van 2008. Dat we helemaal niet gaan, omdat we er dan niets te zoeken hebben."

Tip de redactie