Amerikaans kijkcijfersspectakel

De argeloze TV-kijker heeft het misschien niet zo in de gaten maar partijconventies in Amerika zijn vooral grote TV-shows. Door Charles Groenhuijsen.

Al die juichende Republikeinen (vorige week) en Democraten (deze week) zijn het décor van een gelikt TV-spektakel.

Ooit waren het serieuze partijvergaderingen waar heftig werd gedebatteerd over de koers van de partij en keuze van een presidentiële kandidaat. Voorbij die tijd. De televisie dicteert alles. Overdag gebeurt er ook geen klap op zo’n conventie. De lichten floepen pas aan als Amerika thuis komt van het werk en neerploft voor de TV.

Het succes van een conventie kun je dan ook het beste afmeten aan de kijkcijfers. De Republikleinen deden het vorige week niet best. Maar liefst dertig procent minder kijkers dan vier jaar geleden.

Verklaring: Toen was er de opvallende en sexy kandidat Sarah Palin als 'running mate' van John McCain. Dat vonden TV-kijkers spannend. Maar dit jaar hebben we Mitt Romney. Dat is een saaie kandidaat en running mate Paul Ryan is ook geen TV-ster. En allesbehalve sexy.

Magie

Doen de Democraten het komende week beter qua kijkcijfers? Waarschijnlijk niet. De magie van Barack Obama in 2008 komt niet terug. Dat was onovertroffen en kluisterde tientallen miljoenen Amerikanen aan de buis. De glans er van af.

Amerika kent het Obama-verhaal langzamerhand wel. En - erger - velen geloven de "Yes, we can"-kandidaat niet meer. Ze zijn het zat beloften aan te horen die Obama vervolgens niet waar maakt.

De economie blijft kwakkelen, de werkloosheid is nog altijd hoog, de benzine (voor Amerikaanse begrippen) onbetaalbaar, de huizenmarkt een zorgenkindje. Waar is de ‘Change’ die Obama met zo veel verve beloofde?

Obama is als een TV-serie in zijn tweede seizoen: 't Wordt een beetje sleets. De kijkers weten het wel. Het wordt steeds moeilijker kijkers aan de buis te kluisteren.

Politiek slalommen

Op de conventie in Charlotte moet Barack Obama proberen het vuurtje van 2008 weer te laten opflakkeren. Dat zal niet meevallen. De president moet politiek slalommen. Binnen zijn eigen democratische partij lopen veel teleurgestelde kiezers rond. Bijvoorbeeld de miljoenen zwarte kiezers die op Obama stemden maar daar de afgelopen jaren weinig voor terugzagen.

Ze zitten nog steeds in de hoek waar de klappen vallen: Geen baan, slechte huisvesting, woonwijken met veel misdaad.

Nemen deze kiezers op 6 november de moeite om naar de stembus te gaan? Het is voor Obama rampzalig als de kiezers die hem in 2008 aan een overwining hielpen deze keer simpelweg thuis blijven.

Twijfelen

Maar Obama kan deze groep linkse kiezers ook weer niet te veel naar de mond praten. Want dan schrikt hij meer gematigde kiezers af die op dit moment nog twijfelen tussen Obama en Romney.

Die twijfelaars trek je niet naar je toe door linkse taal uit te slaan. Voor hij het weet krijgt Obama dan het verwijt dat hij zwarte kiezers voortrekt. Dat is een zeker recept voor een nederlaag op 6 november.

Energiek

Amerikaanse TV-kijkers zien deze week een behoedzame Barack Obama: Energiek en krachtdadig maar niet te fanatiek en zeker niet te links. Ja, hij gaat vast weer mooie beloftes doen. Maar ook hier geldt: Maak het niet te gek!

TV-kijkers hebben met Romney en Obama twee kandidaten met twee totaal verschillende politieke visies: Over de rol van de overheid, belastingen, gezondheidszorg, milieu. Het is als in Nederland met Rutte en Roemer. Rechts tegen links.

Er valt écht iets te kiezen. En dat is uit democratisch oogpunt voorlopig al héél goed nieuws!

Tip de redactie