Kamergeneuzel

Drie weken schrijven drie politieke kopstukken op woensdag een gastcolumn voor NU.nl. In de derde en laatste aflevering is VVD-fractievoorzitter Stef Blok gastcolumnist.

Er zijn niet zoveel onderwerpen waar alle politieke partijen het over eens zijn. Maar er is één terrein waar dat wel voor geldt: iedere politicus roept om minder bureaucratie. Helaas wordt te weinig de daad bij het woord gevoegd. In politiek Den Haag wordt te vaak achter hypes aangelopen of geneuzeld over bijzaken. Dat kost geld en is slecht voor het imago van de politiek.

Als de Tweede Kamer echt wil, kan ze grote invloed uitoefenen. We kunnen wetten maken of afwijzen, belastingen verhogen of verlagen, de regering controleren en zelfs naar huis sturen. Daarnaast kunnen we Kamervragen stellen aan ministers, moties indienen om het kabinet tot actie aan te sporen, en spoeddebatten houden. Van die bevoegdheden wordt veel, maar vaak weinig effectief gebruik gemaakt.

Er zijn Kamervragen gesteld over de overlast van de roeken in Lochem, de aanleg van een fietspad bij het station van Breda, of een buslijn in Maarheeze. In de afgelopen vijf jaar is het aantal Kamervragen gestegen van 2000 naar 3000, het aantal moties nam met meer dan de helft toe en er worden zoveel spoeddebatten aangevraagd dat er een lange wachtlijst voor is.

De Tweede Kamer is dus veel meer tijd gaan vragen van de ministers en hun ambtenarenapparaat. Maar heeft dat ervoor gezorgd dat we ons werk beter zijn gaan doen? Ik betwijfel het.

Door zich te verliezen in micromanagement en details raakt de politiek de focus kwijt op de hoofdzaken. En het kost ook nog veel geld. Elke motie, Kamervraag en vergadering kost namelijk vele uren aan ambtelijke ondersteuning, waar de belastingbetaler voor opdraait. Die tijd zouden die ambtenaren nuttiger kunnen besteden.

Vrijwel alle Tweede Kamerfracties hebben in hun verkiezingsprogramma aangegeven dat er minder ambtenaren moeten komen. Dat zou ook moeten betekenen dat de Kamer zelf moet stoppen met het veroorzaken van bureaucratie.

Als we op deze manier doorgaan bestaat het risico dat de burger de politiek steeds minder serieus gaat nemen. Want voor mensen die in een onveilige buurt wonen, of dagelijks in de file staan, is het niet te begrijpen dat Den Haag zich bezighoudt met de ongezondheid van frituurvet en verplichte cursussen voor hondenbezitters.

Kamerleden die echt willen weten hoe de vork in de steel zit, kunnen gelukkig zelf een kijkje nemen, bijvoorbeeld bij de tuinders in het Westland, wijkagenten in Den Haag, of de bewoners van de Bijlmer. Die kunnen hun eigen verhaal vertellen.

Zo hoorde ik van een politiecommissaris dat hij twee mensen in dienst heeft om vragen van politici en journalisten te beantwoorden. Voor dat geld hadden hij, en ik, liever extra agenten gehad.

Eerlijk is eerlijk, ook de VVD heeft boter op het hoofd. Hoewel wij zeker niet voorop lopen bij Kamervragen en spoeddebatten, hebben we het ook niet altijd goed gedaan. In de toekomst zullen we dan ook kritisch blijven en zorgen dat we minder ambtenaren opzadelen met papierwerk.

Bij het verantwoordingsdebat over 2010 heb ik dan ook voorgesteld dat voortaan elk jaarverslag van de ministeries moet vermelden hoeveel geld er is besteed aan werkzaamheden voor de Tweede Kamer. Het kabinet heeft dit toegezegd.

Zo wordt zichtbaar of de politiek haar werk effectief doet. Daarnaast hebben we in het Regeerakkoord opgenomen dat het aantal leden van ondermeer Tweede Kamer, Provinciale Staten en Gemeenteraden wordt verminderd.

Om sterker uit de crisis te kunnen komen, moeten we hervormen en bezuinigen. Iedereen zal wat moeten inleveren en iedereen zal dat gaan voelen. In zulke tijden moet de politiek zelf het goede voorbeeld geven. Dat betekent: efficiënt werken, niet verzanden in details en ons concentreren op de hoofdzaken. Dat bespaart belastinggeld en zorgt dat professionals zich kunnen concentreren op hun echte werk.

Tip de redactie