De week van Sarkozy. Geen reet gedaan voor de bevrijding. En dan toch met die glimlach Ingrid Betancourt van het vliegveld halen. Door Marcel Duyvestijn.

Dat knipoogje. Die twinkeling. Die woorden. Sarkozy onthaalt een bevrijde onderdaan als een koning. En dan weet je dat hij die avond ook aan de piano staat te zwijmelen bij de hoge noten van Carla Bruni. Dan ben je een man.

Ook al draag je hakjes om groter te lijken. Al neem je de ene slechte beslissing na de andere. Al laat je Frankrijk rustig verder sukkelen. Dan nog. Nicolas Sarkozy. Alleen de naam al.

De flirt. Jezus. Die is zo mooi. Dat zie je niet zo snel in de Nederlandse politiek. Wouter Bos heeft de mooiste glimlach. Denk ik. Rob Oudkerk was de geilste. Onmiskenbaar. Ruud Lubbers de stoutste. Maar zelfs als je van deze heren één persoon maakt, heb je nog niet de uitstraling van Sarkozy.

Betancourt

En dan Betancourt. Ingrid. Zes jaar geketend. Gekneveld. Zes jaar alleen gedacht aan vrije woorden. Ook zij weet dat ze gewoon gekocht is voor 20 miljoen euri. Gewoon handjeklap met een paar corrupte Farc'ers. Geen heldendom bij die bevrijding. Alleen doekoe.

Maar als zij de Colombiaanse president bedankt, weet ze dat ze niet zo kan flirten als met Sarko. Dat flirten maakt het 'brekende nieuws'. Daarom kon ze schitteren. Daarom wordt ze nu voorgedragen voor de Nobelprijs. Het gaat er niet om wie je bevrijdt, het gaat erom wie je omhelst.

Huizinga

Is er een Nederlandse Betancourt? Zelf denk ik dat Tineke Huizinga een goede gijzelaar kan neerzetten. Ze heeft iets droevigs. Iets dramatisch. Gegijzeld door God zelve. Er is niemand die zo mooi naar boven kan kijken als Tineke. Die voortdurende flirt met de heer is een genot om te zien.

Tinie heeft uitstraling. Tinie zie je lijden tussen de mannenbroeders. Tinie is de enige christen die geen onderbroek draagt bij het bidden. Dat weet je. Dat voel je. Maar het grote probleem is dat als ze dan bevrijd wordt, wie moet haar dan omhelzen? Balkenende? Ik zie dat niet voor me.

Ik zie Jan Peter niet haar vingers aantikken. Ik zie hem niet met een schuin hoofd naar haar kijken, laat staan dat hij bij het weglopen even zijn hand in haar zij legt en even over haar heup glijdt - de meest erotische plek van een vrouw.

Nee. Geen Sarkozy. Geen Betancourt. Wij hebben Rita Verdonk. Wij hebben Agnes Kant. Wij hebben Mariëtte Hamer. Ze zijn al niet ontvoerbaar. Laat staan dat ze bevrijdbaar zijn.

www.liefdevollid.nl