Polarisatie in de polder

Wouter Bos vindt dat wij niet meer moeten zeuren over de toon van het integratiedebat. Er moet juist meer worden gepolariseerd. No pain, no gain. De nieuwe Bos is opgestaan.

Wouter Bos, vice-premier, minister van Financiën, maar vooral leider van een partij zonder kiezers, heeft besloten dat het allemaal anders moet. Het moet niet meer over de toon van het debat gaan. Welk debat? Het integratiedebat.

Het debat dat al maandenlang wordt gedomineerd door het aanstaande regiedebuut van Geert Wilders. Het was ook een poging dat debat even over te nemen. Degenen die op Wilders en Verdonk stemmen zijn immers helemaal geen xenofoben en racisten. Nee, misschien zijn het wel potentiële PvdA-stemmers.

Gezeur

Wat was dan de bijdrage van Bos aan het integratiedebat? Helemaal niets. Bos gaf een lang interview aan de Volkskrant en schreef een week later een opiniestuk in dezelfde krant. Op geen enkele manier geeft hij in het interview en het opiniestuk oplossingen voor het integratievraagstuk.

Zijn bijdrage aan het debat ging over de vorm daarvan. Volgens Bos moet er meer gepolariseerd worden. "Mijn stelling is: ophouden met dat gezeur over de toon van het debat. Geen emancipatie zonder polarisatie."

Schulp

Door zijn oproep tot polarisatie - het vormen van tegenstellingen - doet Bos precies hetzelfde wat hij anderen verwijt: hij heeft het over de vorm van het debat en niet de inhoud daarvan. Als Bos het integratiedebat wil polariseren, moet hij dat gewoon doen. Kom maar op, zou ik zeggen. Maar in plaats daarvan wil hij eerst zijn recht verdedigen dat te doen om vervolgens weer in zijn schulp te kruipen.

Schijntegenstelling

De titel van zijn opiniestuk in de Volkskrant luidt: "Wees niet bang voor scherp debat". Het was zijn reactie op critici uit zijn eigen partij die zijn eerdere uitlatingen in het Volkskrant-interview hadden veroordeeld. Onder anderen Cohen, Pronk, Van Heemst en Van Dam hadden kritiek geuit op zijn oproep tot polarisatie.

Door zijn partijgenoten als angsthazen neer te zetten, polariseert Bos het debat over het debat op een verkeerde manier. Hij vormt een tegenstelling die er niet is. Het gaat niet om degenen die bang zijn voor een scherp debat versus degenen die onbevreesd zijn.

Jurk

In Nederland wordt het integratiedebat al enige jaren op een polariserende manier gevoerd. De 1 miljoen moslims in ons land zijn tegen de vrijheid van meningsuiting, trouwen met hun neven en nichten, zijn criminelen, vrouwenbesnijders en - mishandelaren, zijn tegen geloofsafval en moslimmannen dragen allemaal een jurk.

Ook als dat allemaal waar zou zijn, zie ik niet hoe dergelijke polarisatie de integratie verder helpt. Integratie wordt niet bevorderd door de moslimgemeenschap voortdurend in de hoek te zetten.

Samen werken

Integratie wordt vooral bereikt op het voetbalveld, op school en op de werkvloer. Wie daar gaat polariseren maakt weinig vrienden. Wie polariserend door het leven gaat, krijgt niets gedaan. In het dagelijks leven gaat het immers om "samen werken, samen leven", het motto van dit kabinet. Alleen politici en columnisten worden gewaardeerd als zij polariseren.

Imagoprobleem

Wouter Bos kampt al jaren met een imagoprobleem. Uit verkiezingsonderzoek volgt steevast dat mensen Bos niet vertrouwen. Dat komt doordat hij niet consequent is. "U liegt en u draait", verweet Balkenende Bos tijdens de vorige verkiezingscampagne.

Bos was toen enorm gekrenkt door de toon van de uitlatingen. De nieuwe Bos zou dit waarschijnlijk toejuichen als een poging een interessante tegenstelling te creëren.

Authentiek leiderschap

Je hebt bij Bos altijd het gevoel dat hij zijn ideeën put uit het laatste boek dat hij heeft gelezen. Dit keer zal het boek "Polarisatie in de polder" heten of zoiets. Waar de PvdA behoefte aan heeft is aan authentiek leiderschap, iemand met echte, eigen ideeën. Iemand die het debat kan voeren in plaats van over de vorm daarvan delibereren.

Tip de redactie