Yoga voor de ogen

Rail Away brengt treintrajecten in beeld. Toch is het niet alleen voor treinfreaks interessant. Ook als leek word je er heerlijk loom van. Door Paul de Lange.

Sommige kabelnetten schijnen het nog door te geven. Zelf ben ik al jaren jammerlijk verstoken van Landscape Channel. De zender waarop een camera rustig minutenlang door een maisveld glijdt, zonder dat er verder iets vermeldenswaardigs gebeurt. Kalmerender televisie bestaat niet.

Enig alternatief, al is het maar een halfuurtje per week, biedt Rail Away van de EO. Dat verkent telkens een treintraject ergens ter wereld. Niet alleen voor treinfreaks is dat interessant. Ook voor de leek werkt de manier waarop de spoorlijnen in beeld worden gebracht ontspannend als een warm bad.

Haast

Wie haast heeft, moet niet bij Rail Away zijn. Bij voorkeur laten de makers hogesnelheidstreinen links liggen. De TGV mag dan wel uren sneller twee dezelfde steden verbinden, liever besteedt het programma aandacht aan de omslachtige omweg. Die voert tenminste langs rustieke plekken met een verhaal.

Want het blijkt nogal een werk te zijn, zo'n spoorlijn aanleggen. De commentator vertelt over tientallen uitgehakte rotspartijen, kilometers aangelegde steunmuur, duizenden arbeiders die in erbarmelijke omstandigheden langs de spoorlijn hebben gebivakkeerd. Toch is er in zijn stem geen spoortje opwinding te bespeuren.

Oubollig taalgebruik

Het heerlijk oubollige taalgebruik sluit naadloos aan bij de beelden. Zeker als de Nederlandse trajecten een keer aan bod komen: "het tulpenlandschap glijdt als een gekleurde deken langs ons raampje." Deze commentator zou zelfs kalmpjes de Boeings de Twin Towers in hebben begeleid.

Maar in de wereld van Rail Away bestaat geen terreur, discussie over de film van Geert Wilders of gekrakeel over de nieuwe coach van Ajax. Of de 21e eeuw al is aangebroken is zelfs niet helemaal duidelijk. Het is met afstand het meest rustgevende programma van de Nederlandse televisie. Pure yoga voor de ogen.

Cameraman

Althans, dat was het. Totdat ik op de aftiteling zag dat alle beelden worden geschoten door maar één cameraman. En begreep dat sommige treinen maar een paar keer per week rijden. Sindsdien word ik de hele uitzending gedwongen te denken hoe die man dat voor elkaar krijgt.

In mijn afdwalende gedachten moet hij met zijn autootje telkens als een waanzinnige die trein inhalen. Vlug scherp stellen, net op tijd de trein filmen, en hop er weer achteraan. Dan als de wiedeweerga naar de standplaats van de helicopter om de achtervolging in de lucht voort te zetten. Om gek van te worden.

Al zijn er momenten die alles vergoeden. Bijvoorbeeld wanneer, bij een spoorwegovergang, de ene trein het beeld uit rijdt en net op dat moment de tegenoverliggende trein het beeld binnen zoeft. Daar doe je het voor.

Rail Away Dinsdag, 19.55 uur, Nederland 2

Tip de redactie